"A pierwszego dnia po szabacie, gdy się zebraliśmy na łamanie chleba, Paweł przemawiał do nich [...]."
Dzieje Apostolskie 20,7
Z Pism Nowego Testamentu dowiadujemy się, że pierwszy dzień tygodnia, czyli niedziela, był dla pierwszych chrześcijan szczególnym dniem. W tym bowiem dniu zmartwychwstał ich Pan! Ten wspaniały dzień ogłasza wieść o doniosłym triumfie nad śmiercią, zwiastuje, że władca tego świata został osądzony, a każdy, kto wierzy w Pana Jezusa, jest usprawiedliwiony i ma życie wieczne.
Właśnie pierwszego dnia tygodnia Pan Jezus przyłączył się do dwóch uczniów zdążających do Emaus i podczas wspólnej wędrówki objaśniał im Pisma. Gdy zbliżał się zmierzch, wstąpił do nich na ich prośbę, a oni rozpoznali Go po łamaniu chleba. Pomimo, że Pan był gościem, łamiąc chleb zachowywał się jak gospodarz. Wieczorem, tego samego dnia, kiedy uczniowie byli zgromadzeni, Pan Jezus stanął pośrodku nich i powiedział: "Pokój wam". Potem pokazał im swoje ręce i bok, które świadczyły o dokonanym dziele odkupienia. Osiem dni później, również w pierwszy dzień tygodnia, znowu znajdujemy zebranych uczniów, a Pan Jezus pośród nich i czytamy: "Uradowali się uczniowie, ujrzawszy Pana". Pierwszego dnia tygodnia, gdy uczniowie byli zgromadzeni na jednym miejscu, Duch Święty zstąpił, aby zamieszkać w nich już na zawsze. W pierwszy dzień tygodnia schodzili się także pierwsi wierzący, aby łamać chleb. Również ofiara pieniężna jest związana z pierwszym dniem tygodnia [zob.1.Kor. 16,2]. Pierwszy dzień tygodnia - czy więc i dla Ciebie jest pierwszym, a śmierć Pana Jezusa na krzyżu Golgoty i Jego zmartwychwstanie - najdonioślejszymi wydarzeniami dokonanymi ku Twemu wiecznemu pokojowi?
Źródło: Kalendarz Chrześcijański


Komentarze
Pokaż komentarze