"Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej. Aż położę nieprzyjaciół twoich jako podnóżek pod nogi twoje"
Psalm 110, 1
Siądź po prawicy mojej
Pan Jezus żyjąc na tej ziemi, był ciągle poniżany i znieważany przez ludzi. O tym prorocko mówił już znacznie wcześniej Psalm 109: "Słowami nienawistnymi otaczają mnie i zwalczają mnie bez przyczyny. Oskarżają mnie za miłość moją, chociaż ja się za nich modlę. Oddają mi złem za dobre, a nienawidzą za miłość moją. Jestem nędzny i biedny, a serce moje zranione jest we mnie! Niknę jak cień pod wieczór, strząsają mnie jak szarańczę. Stałem się im pośmiewiskiem, gdy mnie widzą, kiwają głowami".
Ludzie naśmiewali się ze Zbawiciela świata, ale Bóg Go wywyższył. W Psalmie 110 Bóg zwraca się do Pana Jezusa Chrystusa słowami: "Siądź po prawicy mojej". Mówiąc to, Bóg wyróżnił swojego Syna. Po prawicy Bożej jest tylko jedno miejsce i ona należy się Jezusowi Chrystusowi - Temu, który żyjąc na tej ziemi przez ludzi był odrzucony i wyśmiewany, Temu, który żył wyłącznie ku chwale swojego Ojca.
Słowo "siądź " użyte w tym wersecie wyraża z jednej strony to, że służba Pana na tej ziemi została zakończona i największy Sługa Boży może teraz zasiąść po prawicy Ojca [Mar. 16,19]. Z drugiej zaś strony dzieło zbawienia zostało wykonane i przyjęte przez Boga. Nigdy więcej nic do tego dzieła nie będzie dodane. Bóg całkowicie je zaakceptował [Hebr. 10,11-12] i w tej kwestii nie ma już nic więcej do wykonania.
Źródło: Kalendarz Chrześcijański


Komentarze
Pokaż komentarze (1)