"Ukształtował Pan Bóg człowieka z prochu ziemi i tchnął w nozdrza jego dech życia"
1.Księga Mojżeszowa 2,7
Stworzenie człowieka
Wszystko to, co jest widzialne, jak jak i to, co jest niewidzialne, to, co ożywione, jak i to, co jest materią nieożywioną we wszechświecie i w naturze, zostało stworzone Słowem Bożym [1.Mojż. 1,23-24]. Pewien wyjątek stanowi jednak człowiek, który jest istotą stworzoną, ale i zrodzoną z Ducha Bożego, zaś jego ciało zostało ukształtowane z "prochu ziemi" [1.Mojż. 2,7]. Człowiek w aspekcie duchowym pochodzi z Ducha Bożego, jak napisano: "Duch Boży stworzył mnie, a tchnienie Wszechmogącego ożywiło mnie" [Księga Joba 33,4]. Duch człowieka pochodzi zatem - jak mówi Słowo Boże - z Jego tchnienia. W tym ogólnym znaczeniu Bóg jest naszym ojcem - ojcem wszystkich ludzi. Ten przywilej nie odnosi się absolutnie do zwierząt, ponieważ dla nich - tak, jak dla reszty stworzenia, jest On jedynie Stwórcą. Mówimy więc, że ciało człowieka zostało stworzone, lecz jego duch został zrodzony.
To dlatego człowiek jest istotą wyjątkową, o wielkim znaczeniu, gdyż jest zrodzony z Ducha Świętego. Bóg, który jest duchem, dał nam cząstkę swojego Ducha i dlatego też człowiek w duchowym sensie jest Mu podobny [Mojż. 1.1,27], a jego egzystencja nigdy nie ustanie.
Dowodem na tę wyjątkowość są posiadane przez nas ludzi niepowtarzalne cechy, takie jak: zdolność myślenia, mówienia, wola, sumienie oraz miłość w jej najgłębszym i najwznioślejszym wymiarze. Cech tych nie posiadają inne ziemskie istoty, jako że jedynie "ciałem i krwią". Tylko człowiek, podobnie jak Bóg, posiada wiecznego i nieśmiertelnego ducha oraz duszę, Boże tchnienie.
Źródło: Kalendarz Chrześcijański


Komentarze
Pokaż komentarze