"Ale wszystko to, co mi było zyskiem, uznałem ze względu na Chrystusa za szkodę"
List do Filipian 3,7
Paweł mówi tutaj o tym, co w czasie przed jego nawróceniem widzieli i podziwiali w nim inni ludzie - o swojej sprawiedliwości i przywilejach. Podkreśla, że wszystko, czym się kiedyś szczycił, uznał wobec poznania Chrystusa za szkodę.
Gdy Paweł był w drodze do Damaszku, ukazał mu się uwielbiony Chrystus. To wydarzenie zmieniło jego życie. Gorliwość i prawość oparta na zakonie, za które ceniono Pawła, w świetle wspaniałości Chrystusa okazały się nic niewarte. Spotkanie z Chrystusem skłoniło go całkowitego zawrócenia z drogi, na której się znajdował. To, co było dotychczas dla niego było zyskiem, uznał za śmierć; odtąd Chrystus był dla niego wszystkim. Jego ludzkie zasługi zalety przestały się liczyć, a jego "ja" przestało być punktem centralnym jego życia - miejsce to wypełnia odtąd osoba Pana Jezusa.
Jednak nie tylko w drodze do Damaszku i w pierwszych dniach po nawróceniu Chrystus stał się dla Pawła wszystkim. Pozostał trwale treścią jego życia w każdej chwili na tej ziemi - nawet w więzieniu. Kolejny werset z cytowanego Listu do Filipian brzmi: "Lecz więcej jeszcze, wszystko uznałem za szkodę wobec doniosłości, jaką ma poznanie Jezusa Chrystusa, Pana mego, dla którego poniosłem wszystkie szkody i wszystko uznaję za śmiecie, żeby zyskać Chrystusa". W sercu Pawła Chrystus pozostawał ciągle żywym w obrazie ukazanej mu Jego wspaniałości. To z Nim był związany całą swoją duszą i to On wypełniał wszystkie jego myśli. Jakże piękny przykład dla każdego wierzącego chrześcijanina!
Źródło: Kalendarz Chrześcijański


Komentarze
Pokaż komentarze