"Henoch żył sześćdziesiąt pięć lat i zrodził Metuszelacha. Po zrodzeniu Metuszelacha chodził Henoch z Bogiem trzysta lat i zrodził synów i córki. Henoch przeżył trzysta sześćdziesiąt pięć lat. Henoch chodził z Bogiem, a potem nie było go, zabrał go Bóg".
1.Księga Mojżeszowa 5,21-24
Henoch stanowi wyjątek od reguły piątego rozdziału 1. Księgi Mojżeszowej, która brzmi: "I umarł". Czytamy bowiem, że Henoch "nie oglądał śmierci" [Hebr. 11,5]. Henoch był siódmym potomkiem po Adamie i z pewnością nie jest bez znaczenia, że nad tym siódmym śmierć nie zatriumfowała. Bóg wstawił się za swoim sługą i uczynił go świadectwem swojego zwycięstwa nad mocą śmierci. Po przytłaczającej relacji: "I umarł"...", aż raduje nasze serca fakt, że był jeden człowiek, który nie umarł, gdyż "zabrał go Bóg". Zanim to jednak nastąpiło, Henoch chodził z Bogiem trzysta lat. To odróżniało go od otoczenia. Żyjąc z Bogiem, automatycznie znajdujesz się poza tym światem - jego ideami, planami i działaniami. Henoch urzeczywistniał tę zasadę, gdyż już w jego dniach objawiał się duch tego świata sprzeciwiający się wszystkiemu, co Boże. Ten mąż wiary odczuwał wyraźnie, że nie ma z tym światem nic wspólnego i że rola, jaką powinien w nim spełnić, polega jedynie na nieustannym składaniu świadectwa o Bożej łasce i nadchodzącym sądzie [Judy14-15]. Niech synowie Kaina marnują swoje siły usiłując jakoś ulepszyć świat przeklęty z powodu grzechu - Henoch znalazł lepszy świat i wiódł swe życie w jego mocy. Jego wiara została mu podarowana, aby kroczył z Bogiem. Najwyraźniej postawa niektórych chrześcijan, którzy próbują wyciągnąć jak najwięcej korzyści z obu światów - doczesnego i wieczystego - była mu zupełnie obca. Dla niego istniał tylko jeden świat i tak powinno być w życiu każdego wierzącego.
"Henoch chodził z Bogiem" - jakie znaczące słowa! Oznaczają one autentyczne odłączenie się od zła, samozaparcie, świętość, moralną czystość, łaskę, łagodność, a jednocześnie gorliwość i energię oraz wierność i bezkompromisowość. Chodzenie z Bogiem zawiera w sobie wszystko, co należy do Bożego życia. To również znajomość charakteru Boga, takiego, jaki sam objawił i zrozumienie relacji, jaką jako wierzący mamy z naszym Bogiem.
Źródło: Kalendarz Chrześcijański
Komentarze
Pokaż komentarze