"Lecz gdy zaczął [apostoł Paweł] mówić o usprawiedliwieniu, o wstrzemięźliwości i o przyszłym sądzie, Feliks zaniepokoił się: Na teraz dość, odejdź; w sposobnej chwili każę cię zawezwać".
Dzieje Apostolskie24,25
Apostoł Paweł, oskarżony przez swoich rodaków o wywoływanie sporów, stał przed krzesłem sędziowskim rzymskiego namiestnika Feliksa. Zarzuty oskarżycieli były tak bezpodstawne, że Feliks mógłby od razu wypuścić swego więźnia na wolność. Niemniej jednak uczynił inaczej: "A Feliks, który dość dokładnie był obeznany z drogą Pańską, odroczył ich sprawę" [w. 22]. Dobrze znał naród żydowski i nie chcąc stracić ich przychylności zatrzymał Pawła w więzieniu. Taki właśnie jest człowiek. Sprawiedliwość nie jest dla niego nadrzędną wartością, lecz raczej osobiste korzyści. Później czytamy, że Feliks miał nadzieję, iż Paweł da mu pieniądze [w. 26] - był zatem przekupny. Z tego powodu wciąż posyłał po niego i rozmawiał z nim. Być może interesowało go, co też Paweł ma do powiedzenia o życiu, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa [czytamy, ze Feliks "dość dokładnie był obeznany z drogą Pańską", [w. 22]. Ale apostoł nie chciał zaspokoić jedynie ciekawości namiestnika. Zaczął mówić mu zatem o sprawiedliwości, wstrzemięźliwości i sądzie, przez co serce i sumienie Feliksa zostały poruszone, dlatego powiedział: "Na teraz dość, odejdź; w sposobnej chwili każę cię wezwać". Można podejrzewać, że owa sposobna chwila już nigdy dla niego nie nadeszła. Chociaż wiedział, że Chrystus zmarł i zmartwychwstał, ta wiedza nie mogła mu pomóc, gdyż nie chciał porzucić swojego grzesznego życia i zaufać Zbawicielowi.
Pójdźże duszo, do Jezusa z błędnych świata tego dróg.
Szczęście, które znaleźć pragniesz, dać ci może tylko Bóg.
Słyszysz, jak cię wzywa Jezus, jak za tobą idzie w ślad?
A ty błądzisz wciąż bez Niego od tak wielu, wielu lat
Źródło: Kalendarz Chrześcijański


Komentarze
Pokaż komentarze