"Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie".
Ewangelia Mateusza 11,28
Ojciec pewnej rodziny znajdował się właśnie w swojej łódce na wielkim jeziorze, kiedy pojawiła się gęsta mgła. Na próżno szukał drogi do brzegu. Gdy już kilka godzin błądził bez orientacji i prawie stracił wszelką nadzieję, nagle zdało mu się, że gdzieś z oddali słyszy dziecięcy głos. Rzeczywiście, po chwili rozpoznał wołanie swojego małego synka: "Tutaj tatuś, tutaj". W ten sposób, kierowany przez głos swego małego dziecka, które wypatrywało go z brzegu, dotarł szczęśliwie do domu.
Jakiś czas później ten chłopiec poważnie zachorował. Gdy jego tato pewnego poranka siedział przy jego łóżku, chłopczyk powiedział: "Dzisiaj pójdę do domu, do Pana Jezusa". Na szkółce niedzielnej poznał Go i pokochał. Zrozpaczony ojciec nie mógł pogodzić się z tą myślą i pełen żalu zawołał: "Nie, Rolf, to nie może się stać! Nie mogę cię jeszcze oddać". Ale chory chłopiec miał rację. Jeszcze tego dnia wieczorem zmarł i odszedł do chwały swego Pana.
Jego ojciec, który nie był nawrócony, pełen goryczy ciągle zadawał sobie pytanie: Dlaczego mnie to spotkało? Czuł się, jak gdyby błądził po morzu własnego strachu i zwątpienia. Wtedy przypomniał sobie sytuację, gdy błądził po jeziorze we mgle i usłyszał znajomy mu dziecięcy głos: "Tutaj tatuś, tutaj!".
Wtedy zrozumiał: aby móc uwolnić się z mgły niepewności, dotrzeć do domu i znaleźć się w strefie Bożej miłości, musi znów posłuchać głosu swojego chłopca. Uczynił to i oddał się Jezusowi Chrystusowi, Zbawicielowi. Wszystkie jego troski i zwątpienia zniknęły. W jego sercu, mimo bólu związanego ze stratą dziecka, pojawiła się głęboka radość.
Czy i ty słyszysz dziś głos Jezusa, który woła: "Pójdźcie do mnie wszyscy"?
Źródło: Kalendarz Chrześcijański


Komentarze
Pokaż komentarze