"Pierwszą księgę, Teofilu, napisałem o tym wszystkim, co Jezus czynił i czego nauczał od początku".
Dzieje Apostolskie 1,1
Ewangelista Łukasz opisał wspomnianemu na początku jego Ewangelii Teofilowi życie Pana Jezusa, o czym mówi w pierwszym wersecie Dziejów Apostolskich. W powyższym urywku Pisma czytamy również, że w życiu Pana Jezusa najpierw były uczynki, a potem nauka. To wskazuje nam na bardzo ważne zasady, które obowiązują wszystkich wierzących posiadających nowe życie z Boga.
W Księdze Ezdrasza jest napisane, że Ezdrasz był biegłym uczonym w Piśmie, który "nakłonił moje serce, aby zbadać zakon Pański, wprowadzając go w czyn oraz nauczać w Izraelu jego postanowień i praw" [Ezdr. 7,10]. Ten mąż musiał uczynić jeszcze jedną rzecz, której Pan Jezus nie musiał czynić - "zbadać zakon". Pan Jezus nie musiał badać Słowa Bożego, bo sam był Słowem. My, wierzący, powinniśmy nakłonić nasze serca, aby z wielką gorliwością i wytrwałością badać Słowo Boże. Jeśli chcemy je wykonać i nauczać go, musimy je najpierw poznać i wziąć sobie do serca. To pierwsza i fundamentalna zasada.
Druga zasada jest taka, że to, czego nauczymy się z Biblii, musimy wprowadzić w czyn. Zaś trzecia zasada, nauczanie Słowa, jest tak samo ważna jak poprzednie, ale kolejność tych zasad nie jest przypadkowa. Nauczanie innych Słowa Bożego nigdy nie może być punktem wyjścia. Słowo Boże musi najpierw zacząć działać we mnie samym z mocą i wywierać wpływ na moje własne życie. Dopiero wtedy mogę tym Słowem służyć innym. Taka jest Boże kolejność: badać, wprowadzać w czyn, nauczać.
Źródło: Kalendarz Chrześcijański


Komentarze
Pokaż komentarze