4. stycznia:
Głównym zajęciem ludności żydowskiej w XIV - XV w. był handel dalekosiężny i lokalny. Żydzi pośredniczyli w tym czasie w wymianie towarów między Polską a koloniami włoskimi nad Morzem Czarnym, Rosją, Węgrami i Turcją. Uczestniczyli w handlu bałtyckim oraz w operacjach handlowych ze Śląskiem. Dzięki związkom z gminami żydowskimi w innych państwach oraz doświadczeniu handlowemu i kredytowanemu kupcy żydowscy uzyskali w tym okresie przewagę w handlu zagranicznym i dalekosiężnym nad kupcami miejscowymi. Na skutek protestów ze strony bogatego mieszczaństwa i kleru operacje kredytowe Żydów zostały na początku XV w. poważnie ograniczone. W 1423 roku statut warcki zakazał Żydom udzielania kredytów na listy dłużne i hipotekę, i ograniczały ich operacje wyłącznie do kredytu pod zastawy ruchome.
Nagromadzone kapitały Żydzi lokowali w dzierżawach. W XIV i XV w. bogaci kupcy i lichwiarze żydowscy dzierżawili mennicę królewską, żupy solne oraz czerpali dochody płynące z ceł i myt. Do najwybitniejszych z nich należeli w XIV w. Jordan i jego syn Lewko z Krakowa, a w XV w. Jakub Słomkowicz z Łucka, Wołczko z Drohobycza, Natko ze Lwowa, Samson z Żydaczowa, Jasko z Hrubieszowa i Szania z Bełza. Jeden z nich, Wołczko z Drohobycza faktor króla Władysława Jagiełły był zasadźcą kilku wiosek w województwie ruskim oraz sołtysem wioski Werbiż w tymże województwie. Właścicielem wsi, folwarków, łąk, stawów rybnych i młynów byli w tym okresie również Żydzi grodzieńscy. Do końca XV w. rolnictwo jako źródło utrzymania rodzin żydowskich odgrywało jednak nieznaczną rolę. Poważniejsze znaczenie miało rzemiosło obliczone nie tylko na potrzeby współwyznawców ale i ludności chrześcijańskiej [kuśnierstwo, garbarstwo, krawiectwo].
Rozszerzenie działalności gospodarczej Żydów zaostrzało konkurencję między nimi a kupcami chrześcijańskimi. W połowie XIV w. doszło na tym tle do zaburzeń antyżydowskich na Śląsku, będącego pod panowaniem niemiecko - czeskiej dynastii Luksemburgów. Tam też w okresie epidemii, zwanej czarną śmiercią, wysunięto wobec Żydów, podobnie jak wcześniej e Europie Zachodniej, insynuację jakoby systematycznie zatruwali studnie. W 1349 roku doszło do pogromów w wielu miastach śląskich, a część uchodźców z tych miast, podobnie jak Żydzi wygnani z państw Europy Zachodniej, schroniła się do Polski. cdn.
Źródło: Interpress


Komentarze
Pokaż komentarze