24. stycznia
Ten ostatni opublikował w 1581 roku książkę Odpis Jakuba Żyda z Bełżca na dialogi Marcina Czechowica, na który zaś odpowiada Jakubowi Żydowi tenże Marcin Czechowic. Innym apologetą tego okresu był karaita Izaak z Trok [1533 -1594], autor obszernego dzieła polemicznego Chizukmna [Utworzenie wiary], w którym wykazał sprzeczność między tekstem Nowego Testamentu a nauką chrześcijańską o Trójcy, jak również pomiędzy zasadami etycznymi katolików a ich życiem codziennym. Traktat Izaaka z Trok wywołał w XVII w. żywe polemiki w świecie chrześcijańskim, a w następnym stuleciu stał się przedmiotem zainteresowania encyklopedystów z Wolterem na czele. Wystąpienia publiczne Jakuba z Bełżca i Izaaka z Trok w obronie swych poglądów religijnych świadczą o znacznie większej tolerancji w stosunku do wyznawców mozaizmu w Polsce niż w wielu krajach zachodnioeuropejskich, gdzie tak otwarta propaganda własnego wyznania byłaby w XVIII w. nie do pomyślenia.
W wiekach XVII i XVIII, w dobie kontrreformacji ten rodzaj literatury żydowskiej w Polsce zanika, by pojawić się na krótko w latach 1757 -1759 w okresie rozwoju frankizmu, kiedy wyższe duchowieństwo katolickie we Lwowie i Krzemieńcu zaaranżowało dysputy między przedstawicielami talmudyzmu i frankizmu. Fragment tych dysput, w których z ramienia ortodoksów wystąpił lwowski rabin Chaim Rappaport, opublikował w swych pamiętnikach Ber Birkental z Bolechowic, uczestnik tych polemik. cdn.
Źródło: Interpress


Komentarze
Pokaż komentarze