14. lutego
Według szacunków w Galicji w latach dwudziestych XIX w. przeszło 40% Żydów nie miało określonych zajęć, tworząc proletariat żyjący "z powietrza" [luftmenszen]. Owe ograniczenia dotyczyły przede wszystkim warstw uboższych, uważanych przez władze austriackie za element uciążliwy, podczas gdy zamożni przedsiębiorcy mieli dość dużą swobodę działania. Polityka ta powodowała powiększanie się różnic majątkowych i społecznych wśród Żydów; jednostki zdołały zdobyć wielkie majątki, podczas gdy zdecydowana większość żyła w nędzy. Wspomnieć należy o dużej roli, jaką kupcy żydowscy odgrywali w handlu galicyjskim. Ważnymi jego ośrodkami były miasta Lwów oraz Brody; to ostatnie wyrosło na wielkie centrum handlowe Europy Środkowej, korzystając z dogodnych powiązań komunikacyjnych oraz posiadanych w pierwszej połowie XIX w. przywilejów celnych, sprzyjających handlowi z Rosją.
Zasadnicze zmiany w położeniu Żydów galicyjskich nastąpiły po 1848 roku. Wzięli oni udział w ruchu rewolucyjnym Wiosny Ludów, który doprowadził do zbratania polsko - żydowskiego w zaborze austriackim i przyniósł emancypację obywatelską. Wprawdzie zdobycz te zostały utracone w latach reakcji, lecz od 1859 roku władze austriackie zaczęły stopniowo znosić ograniczenia prawne. W latach 1867 - 1868 dokonało się ostatecznie zrównanie w prawach wszystkich obywateli, a więc i Żydów.
Ciężkie położenia ekonomiczne Galicji znajdującej się na peryferiach monarchii Habsburgów powodowało jednak, że równouprawnienie nie mogło rozwiązać wielu problemów codziennego życia. cdn.
Źródło: Interpress


Komentarze
Pokaż komentarze