BICO BICO
30
BLOG

ŻYDZI POLSCY Dzieje i kultura cd.

BICO BICO Społeczeństwo Obserwuj notkę 0

19 lutego

Na jesieni1861 roku nastąpiły dalsze manifestacje. M. in. 10 października podczas pogrzebu arcybiskupa Antoniego Fijałkowskiego [1778 - 1861] trzech absolwentów Warszawskiej Szkoły Rabinów rozwinęło polską chorągiew. Manifestacje patriotyczne z udziałem Żydów miały miejsce w wielu innych miastach. Rozpoczęły się represje.

W tych okolicznościach władze rosyjskie zdecydowały się aprobować opracowane przez autonomiczne organy Królestwa Polskiego zasady reformy położenia prawnego Żydów. 5 czerwca 1862 roku ogłoszono dekret, wprowadzający równouprawnienie w wielu istotnych dziedzinach życia. Otwierała się droga do stopniowej emancypacji.

Najbardziej politycznie aktywne środowiska żydowskie uznały dekret za swe zwycięstwo. Konsekwencją tego ich poparcie dla powstania styczniowego 1863 roku. Powstańczy Rząd Narodowy kilka miesięcy po rozpoczęciu walki proklamował całkowite równouprawnienie Żydów w Polsce. Żydzi znaleźli się wśród szeregowych bojowników, a także wśród przywódców ruch wyzwoleńczego. Znany bankier i przemysłowiec Leopold Kronenberg [1812 - 1878], posiadający rozległe stosunki w europejskich kołach bankowych, organizował powstańcze finanse i zdobywał kredyty. Klęska powstania przekreśliła jednak nadzieje oraz zniweczyła reformy Rządu Narodowego. Postęp w równouprawnieniu Żydów, jaki dokonał się w latach sześćdziesiątych XIX w., sprzyjał rozwojowi życia kulturalnego, politycznego i przeobrażeniom świadomości. W drugiej połowie stulecia zaczęły się kształtować nurty polityczne, które zyskały zwolenników nie tylko wśród stosunkowo mało licznych warstw zamożnych oraz inteligencji, lecz dotarły również do mas ludowych. Już w poprzednich dziesięcioleciach rozwinął się ruch zmierzający do równouprawnienia Żydów, którego istotnym składnikiem było dążenie do ich "reformy", to znaczy do upodobnienia się pod względem stroju i obyczaju do otoczenia, do rozbudzenia życia intelektualnego. Część czołowych przedstawicieli tego kierunku, stopniowo, w polskim otoczeniu, ulegała asymilacji, formułując ją nawet jako cel, do którego powinna zmierzać społeczność żydowska. Zachowywali wprawdzie łączność ze swym środowiskiem, lecz często dzieci ich uważały się - i były uważane - już za Polaków. Z tych środowisk wyszło wiele rodzin zasłużonych dla polskiej kultury, jak np. Słonimscy, Natansonowie, Toeplitzowie. cdn.

Źródło: Interpress

BICO
O mnie BICO

Interesuję sie działalnością polskiego wymiaru sprawiedliwości, szczególnie władzą sądowniczą, a także orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze

Inne tematy w dziale Społeczeństwo