21 lutego
Trudne położenie ekonomiczne, dyskryminacja przez władze rosyjskie, a wreszcie pojawienie się antysemityzmu przyczyniły się do emigracji Żydów. Kierowali się oni do niektórych państw europejskich, ale przede wszystkim do Stanów Zjednoczonych Ameryki. Wychodźcy zazwyczaj zachowywali silną więź uczuciową z krajem rodzinnym.
W końcu XIX w. wśród proletariatu żydowskiego, niektórych grup zubożałego drobnomieszczaństwa oraz części inteligencji wywarły znaczne wpływy ideologie partii robotniczych, później pojawił się syjonistyczny, a wreszcie przybrał formy organizacyjne ruch konserwatywny. Mniejsze znaczenie miały inne ugrupowania oraz kierunki ideowe.
Wskazane główne prądy polityczne i ideologiczne nie były w pełni jednolite. Partie robotnicze dzieliły istotne różnice poglądów na strategię oraz taktykę. Obok organizacji jednoczących członków bez różnicy narodowości, działy takie, które nosiły charakter narodowy. Wśród proletariatu żydowskiego silne wpływy zdobył Bund utworzony w 1897 roku na konspiracyjnym zjeździe w Wilnie. Badowscy głosili tezą o możliwości rozwiązania społecznych i narodowych zagadnień Żydów w krajach, w których zamieszkują, a więc również na ziemiach polskich. Obok niego istotne wpływy zdobyła partia Poalej Syjon dzieląca się na prawicę i lewicę. Wielu Żydów należało do Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy. Polska Partia Socjalistyczna wyodrębniła w swej strukturze Organizację Żydowską, z której wyszło wielu znanych działaczy.
Źródło: Interpress


Komentarze
Pokaż komentarze (1)