23 lutego
Konserwatyści, reprezentowani przez ortodoksyjną partię Agudas Israel - w Polsce powstała w 1916 roku - zadeklarowali lojalność wobec państwa polskiego wkrótce po ukonstytuowaniu się jego władz. Natomiast przedstawiciele innych kierunków, zwłaszcza organizacji socjalistycznych lub do nich zbliżonych, bardzo często nie tylko deklarowali pozytywny stosunek do niepodległości Polski, lecz brali czynny udział w walce o wyzwolenie. Żydzi znaleźli się w szeregach Legionów zorganizowanych przez Józefa Piłsudskiego 1867 - 1935], a także w innych formacjach ochotniczych głoszących program niepodległej Polski.
Taki stosunek do nadchodzących przemian wiązał się z przekonaniem, żywionym zarówno wśród warstw ludowych polskich, jak i żydowskich, że odradzające się państwo polskie będzie miało prawdziwie demokratyczny charakter, a zarazem przyniesie rozwiązanie palących problemów społecznych i politycznych i stanie się państwem sprawiedliwości dla ludzi pracy.
Polska kształtowała się jako republika burżuazyjna, pod wpływem wielkiego ruchu rewolucyjnego, który ogarnął w latach 1917 - 1919 całą Europę Środkową i Wschodnią. Wprawdzie odrodzone państwo nie rozwiązało podstawowych zagadnień ekonomicznych i społecznych, lecz ustawodawstwo jego zapewniało całkowite równouprawnienie wszystkich obywateli, niezależnie od wyznania i narodowości. Gwarantowała to konstytucja, uchwalona przez Sejm w marcu 1921 roku. Tym samym zniesione zostały odziedziczone po zaborcach normy prawne różnicujące pozycję poszczególnych grup mieszkańców kraju. Jednakże niektóre kwestie wywoływały wątpliwości interpretacyjne. W 1931 roku Sejm uchwalił więc ustawę uchylającą expressis verbis wszelkie przepisy dyskryminujące obywateli z powodu religii, narodowości lub rasy. Pod tym względem niepodległość nadzieję spełniła. cdn.
Źródło: Interpress


Komentarze
Pokaż komentarze