28 lutego
Radykalny program społeczny głosiła również Poalej Syjon Lewica, która perspektywy Żydów widziała w rewolucji socjalistycznej i wprowadzeniu autonomii kulturalno-narodowej. W dalszej przyszłości akceptowała ideę budowy socjalistycznego państwa żydowskiego w Palestynie, toteż brała udział w pracach palestyńskich. Do czołowych działaczy należeli m. in. Antoni Buchsbaum, Szachna Sagan, Józef Witkin [Zerubawel - 1876 - 1912]. Znacznie skromniejsze były wpływy Poalej Syjon Prawicy, która kładła nacisk przede wszystkim na prace palestyńskie - jak nazywano działania przygotowujące przyszłe państwo żydowskie, kształcąc dla jego potrzeb kadry wykwalifikowanych rolników, robotników i żołnierzy.
Wszystkie organizacje robotnicze, niezależnie od dzielących je różnic, współpracowały w wielu ważnych zagadnieniach bieżących. Wspólnie podejmowano walkę z akcjami pogromowymi inicjowanymi przez prawicę narodowych demokratów. W Warszawie powstała nawet konspiracyjna organizacja, przygotowana do stawiania oporu bojownikom nacjonalistycznym, w której uczestniczyli zarówno Żydzi, jak i Polacy związani z ruchem robotniczym.
Przeciwstawne koncepcje głosiły ugrupowania syjonistyczne, które przyszłość Żydów widziały wyłącznie w emigracji i budowie własnego państwa. Prace palestyńskie stawały się celem najważniejszym, bieżące zagadnienia życia politycznego schodziły na plan dalszy, aczkolwiek nie były bynajmniej lekceważone.
Najważniejszą organizacją po odzyskaniu niepodległości była Organizacja Syjonistyczna w Polsce, złożona z trzech regionalnych centrali [dla dawnego zaboru austriackiego, Galicji wschodniej i Galicji zachodniej]. Oprócz tego występowały w niej frakcje, co doprowadziło później do rozłamu, wyodrębnienia się tzw. syjonistów-rewizjonistów i utworzenia przez nich Nowej Organizacji Syjonistycznej. Wśród najwybitniejszych działaczy syjonistycznych wymienić należy przede wszystkim rabina Abrahama Ozjasza Thona [1870 - 1936], Emila Sommersteina [1883 - 1957], Henryka Rosmarina [1882 - 1955], wszyscy z frakcji Et Liwnot oraz świetnego mówcę i wieloletniego posła na Sejm Izaaka Grünbauma [1879 - 1970] z frakcji Al Hamiszmar. cdn.
Źródło: Interpress


Komentarze
Pokaż komentarze