BICO BICO
48
BLOG

ŻYDZI POLSCY Dzieje i kultura cd.

BICO BICO Społeczeństwo Obserwuj notkę 1

4 marca

Interwencje te powstrzymywały III Rzeszę przed zastosowaniem wobec Żydów polskich wszystkich środków represyjnych wymierzonych we własnych obywateli Żydów. Nie mogły jednak radykalnie zmienić ich położenia, a w latach 1930 - 1939 coraz częściej się zdarzało, że obywatele polscy byli przepędzani przez granicę pod groźbą śmierci, pozbawieni całego swego dobytku. Do historii przeszła zwłaszcza wielka akcja w ostatnich dniach października 1938 roku, gdy w ten sposób wypędzono z Niemiec około 13 tys. [według polskich konsulatów] lub 20 tys. [według niektórych badaczy] Żydów polskich. Ofiary przez kilka dni przebywały pod gołym niebem, między posterunkami granicznymi, nim wpuszczono je do Polski. Tutaj, nie mając środków do życia, przez wiele tygodni oczekiwali w obozie przejściowym w pobliżu granicy.

Te wszystkie wydarzenia skłaniały do pesymistycznych przewidywań przyszłości. Polska znalazła się wobec bezpośredniego zagrożenia. Ci, którzy od dawna przygotowywali się do wyjazdu, mieli teraz dodatkowy motyw skłaniający do wyjazdu. Inni natomiast - zdecydowana większość - którzy nie mieli możliwości, ani chęci porzucenia ziemi polskiej, którą z pełnym prawem uważali za ojczystą, oczekiwali z niepokojem biegu wydarzeń.

W obliczu zagrożenia ze strony III Rzeszy społeczność żydowska w Polsce wykazała wielką ofiarność na rzecz obrony Rzeczypospolitej. Wyrażała się ona w formach materialnych: udziale w pożyczkach na cele obronności, zbiórkach funduszy na rzecz wojska. Ujawniła się również w tragicznym okresie września 1939 roku. Wybitny uczony Emanuel Ringelblum pisał o nastrojach tych tygodni: "Żydów warszawskich ogarnął entuzjazm, żywo przypominający rok 1861, erę zbratania". Podczas oblężenia stolicy organizacje żydowskie wzięły czynny udział w organizowaniu obrony cywilnej i pomocy dla poszkodowanych. Znany i ceniony historyk żydowski Bernard Mark wspominał niezwykły pochód Żydów na ulicach Warszawy: "W pierwszych szeregach kroczyło pięciu znanych rabinów w długich jedwabnych czarnych chałatach i sobolich czapkach [...]. Za nimi szła młodzież uczelni rabinackich z łopatami na ramieniu". Wielu Żydów uczestniczyło w kopaniu umocnień, nawet w dzień święty - w sobotę. Inni zaś chwytali za broń i brali udział w walce ze wspólnym wrogiem. Porażka wojsk polskich w kampanii wrześniowej 1939 roku otwierała nowy tragiczny okres wspólnej historii Polaków i Żydów. cdn.

Źródło: Interpress

BICO
O mnie BICO

Interesuję sie działalnością polskiego wymiaru sprawiedliwości, szczególnie władzą sądowniczą, a także orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (1)

Inne tematy w dziale Społeczeństwo