12 marca
Wydał również wiele prac z dziedziny filozofii, historii, nauk przyrodniczych, społecznych oraz głośne wówczas prace H.G. Wellsa. W 1900 roku z powodu złego stanu zdrowia Natanson zamknął wydawnictwo i księgarnię. Przez wiele lat popierał materialnie bezpłatne czytelnie, które m. in. zasiliły z czasem zbiory Biblioteki Publicznej przy ulicy Koszykowej. Oryginalna była kariera wydawcy Józefa Ungera [1817 - 1874]. Był synem niezamożnych rodziców, którzy jednak zadbali o jego wykształcenie. Uczył się w Warszawie, w szkole pijarów i w szkole rabinów. Zawodu drukarza uczył się w założonej przez profesorów Uniwersytetu Warszawskiego drukarni prowadzonej przez A. Gałęzowskiego. Własną zakupił okazyjnie. Była to mała, podupadła drukarenka, w której przez pewien czas był jedynym pracownikiem. Dzięki jego talentowi i ogromnej energii przedsiębiorstwo rozwijało się znakomicie, stając się jednym z największych w kraju. Jego zakład typograficzny miał własną gisernię, drzeworytnię i introligatornię. U Ungera drukowano dzienniki i czasopisma, m. in. "Dziennik Warszawski", Izraelitę", "Szkice i obrazki", "Tygodnik Ilustrowany", który Unger firmował jako wydawca, a także "Wędrowca". Jego też zasługą był rozwój drzeworytniczej techniki ilustracyjnej. Należy wspomnieć, iż, z wydawnictwem współpracowali tak znakomici artyści jak: J. Kossak, H. Pilatti i Fr. Kostrzewski. Unger wydał także sto kilkadziesiąt tytułów książkowych m. in. dzieła J.I. Kraszewskiego, Deotymy, H. Rzewuskiego, książki o treści religijnej, podręczniki oraz nuty. Dużą popularnością cieszyły się wydawane od 1846 roku ilustrowane Kalendarze Warszawskie Popularno- Naukowe. Unger był czynnym człowiekiem - był starszym w Zgromadzeniu Drukarzy Warszawskich, prowadził galerię sztuki współczesnych malarzy polskich, zbierał obrazy malarzy Żydów, m. in. Edmunda Perla i Stanisława Heimana. Po śmierci Józefa Ungera przedsiębiorstwo przejął adoptowany przezeń syn Gracjan. cdn.
Źródło: Interpress
Komentarze
Pokaż komentarze (1)