ŻYDZI POLSCY - Dzieje i kultura cd.

13 marca

Popularnym na terenie Warszawy drukarzem był Salomon [później Franciszek Salezy] Lewental [1841 - 1902], syn Dawida, nauczyciela, filozofa i literata. Absolwent Warszawskiej Szkoły Rabinów pracę wydawniczą rozpoczął praktyką u przyszłego teścia Jana Glücksberga. Po śmierci teścia przejął przedsiębiorstwo, które z czasem znacznie rozwinął. Do jego najpopularniejszych wydawnictw należał Kalendarz Ludowy, osiągający wysoki jak na owe czasy nakład 15 tys. Lewental położył szczególne zasługi w wydawaniu polskich czasopism.  U niego ukazały się "Kłosy", "Tygodnik romansów i powieści", "Świt", a w 1887 roku nabył połowę udziału największego w stolicy dziennika "Kuriera Warszawskiego". W 1873 roku rozpoczął wydawanie wielkiej serii Biblioteki Najcenniejszych Utworów Literatury Europejskiej, w której ukazały się m. in. dzieła T.T. Jeża, J. Korzeniowskiego, J.I. Kraszewskiego, E. Orzeszkowej, M. Bałuckiego, A. Fredry oraz Byrona, Calderona, Goethego, Lermontowa, Stendhala, Homera, Sofoklesa i wielu innych. Ogółem wydał 285 tytułów. Był szanowanym filantropem, przez kilkanaście lat był członkiem Gminy Starozakonnych, jednym z inicjatorów budowy Synagogi na Tłomackiem. W warszawskich szpitalach założył bezpłatne ambulatoria dla ubogich i chorych.

Innym popularnym na terenie Warszawy księgarzem był Marian Sztajnsberg [1887 - 1943 w getcie warszawskim], współwłaściciel wraz ze Stanisławem i Tadeuszem Markusfeldami firmy "Księgarnia Ferdynand Hoesick Sp. z o.o.". Zasłużył się przede wszystkim jako wydawca literatury prawniczej, m. in. 81 tomów [do 1934 r.] Hoesicka tekstów ustaw obowiązujących w Rzplitej Polskiej. Podczas okupacji hitlerowskiej można było Sztajnsberga spotkać na terenie getta, na ulicy Leszno sprzedającego książki.

W kołach muzycznych natomiast znany był Józef Kaufman, właściciel składu i wypożyczalni nut w Warszawie, a także dobrze zaopatrzonej księgarni. cdn.

Źródło: Interpress