23 marca
Na przełomie stuleci pojawił się nurt zwany odrodzeniem. Z nurtem tym związani byli utalentowani pisarze i poeci i jak Nachum Sokołów [1860 - 1936], tłumacze. M.in. z języka polskiego przełożył on pracę Al. Kraushara Frank i frankiści. Abraham Szloma Frydberg [1893 - 1902], jeden z przywódców ruchu syjonistycznego, a przede wszystkim Dawid Fryszman [1860 - 1922], redaktor czasopism hebrajskich, pisarz i publicysta, poeta, tłumacz, który przyswoił literaturze hebrajskiej arcydzieła Szekspira, Goethego, Byrona, Ibsena, Nietschego, Tagoreʼa. Fryszman miał krytyczny stosunek do Haskali i uważa się, że on pchnął literaturę hebrajską na nowoczesne tory. Również w języku hebrajskim rozpoczynali twórczość dwaj najwybitniejsi pisarze żydowscy Icchak Lejb Perec i Szalom Jakow Abramowicz, później piszący w jidisz jako Mendele Mojcher Sforim.
Na początku XX w. pojawiła się spora grupa literatów piszących po hebrajsku. Do najwybitniejszych należeli: Chaim Nachman Bialik [1873 - 1934], Icchak Kacenelson [1886 - 1944, Jezajasz Berszadski [1870 - 1908, Hilel Cejtlin [1871 - 1942], Uri Cwi Gniesin [1880 - 1913], Michał Josef Berdyczewski [1865 - 1921]. Najsłabiej w tej grupie reprezentowana była powieść i nowela - rodzaje uprawiane raczej sporadycznie. Jedynie Józef Opatoszu [właść. Opatowski, 1887 - 1954], który pisywał głównie po żydowsku, był wyjątkiem. Wydał on znakomitą powieść w języku hebrajskim - Be - jaarit Polin - [W lasach polskich]. Była ona przetłumaczona na język żydowski i polski. Przed wojną powieść ta została sfilmowana w Warszawie. Opatoszu napisał też powieść Rok 1863 z podtytułem Żydzi walczą o niepodległość Polski, przetłumaczoną na język polski. cdn.
Źródło: Interpress


Komentarze
Pokaż komentarze