ŻYDZI POLSCY - Dzieje i kultura cd.

25 marca

Liczne nowele, m. in. zebrane w Antologii noweli polskiej przetłumaczył Jehuda Warszawiak. Znalazły się tu m. in. opowiadania E. Orzeszkowej, M. Konopnickiej, B. Prusa, Wł. Reymonta, H. Sienkiewicza, St. Żeromskiego. Przetłumaczono także Moje pierwsze boje Józefa Piłsudskiego i Wacława Sieroszewskiego Marszałek Józef Piłsudski. Z ogromnym zainteresowaniem przyjęto hebrajski przekład Chłopów Wł. Reymonta. Dokonał go Ch. Sz. Ben-Abraham, a wydało w Tel Avivie wydawnictwo A. J. Sztyba, Żyda z Polski, ze szczególnym zaangażowaniem lansującego literaturę polską w hebrajskim przekładzie. Dzięki niemu wydano też po hebrajsku Qvo Vadis i W pustyni i w puszczy H. Sienkiewicza. Tłumaczami literatury polskiej wydawanej za granicą, przede wszystkim w Palestynie, a po wojnie w Izraelu, byli i są Żydzi pochodzący z Polski. Wśród poetów polskich, których wiersze tłumaczona na hebrajski, znaleźć można takie nazwiska jak Jan Kochanowski, Leopold Staff, Bolesław Leśmian, Jarosław Iwaszkiewicz, Julian Tuwim, Kazimierz Wierzyński, Józef Wittlin, Antoni Słonimski i wielu innych. Tłumaczona także niektóre dramaty, m. in. Jerzego Żuławskiego Koniec Mesjasza, Zofii Nałkowskiej Dzień jego powrotu. Sztuki te były grane przez hebrajski teatr "Habima".

Lektura w języku hebrajskim miała słabą siłę oddziaływania. Masy społeczeństwa żydowskiego znały ten język słabo, raczej dla potrzeb religijnych. Był to język żydowskiej elity intelektualnej. Toteż liczni pisarze w ostatnim ćwierćwieczu XIX stulecia zaczęli pisać w języku jidisz. Przykładem tej przemiany są właśnie wspomniani I.L. Perec i L. j. Abramowicz, którzy właśnie jako piszący w jidisz przeszli do historii literatury, a dzięki wielu przekładom - nie tylko do żydowskiej. Dzięki nim zaczął wykształcać się nowoczesny język jidisz. cdn.

Źródło: Interpress