27 kwietnia
Ważki też był wkład do muzyki polskich kompozytorów Żydów i żydowskiego pochodzenia. Chociaż ich twórczość, jak zresztą wiele utworów kompozytor przeszłości uległa zapomnieniu, w swojej epoce odegrali dużą rolę.
Wciąż żywe jest dzieło Henryka Wieniawskiego [1835 - 1880], wielkiego skrzypka-wirtuoza i kompozytora. Był synem lubelskiego lekarza Tobiasza Pietruszki, który przechodząc na katolicyzm przyjął imię Tadeusz i nazwisko Wieniawski, od przedmieścia Lublina - Wieniawy, gdzie mieszkał. Utwory Henryka Wieniawskiego znajdują się do dziś w repertuarze najwybitniejszych wirtuozów i cieszą się dużą popularnością. Brat Henryka Józef - był mniej znanym kompozytorem, ale sławnym pianistą.
W drugiej połowie XIX w. dużą popularnością cieszył się w Warszawie Adam Mincheimer [Münchheimer], 1830 - 1904] kompozytor, dyrygent, po śmierci Moniuszki - dyrektor Opery Warszawskiej. Był autorem czterech oper: m. in. Otton Łucznik do libretta Jana Chęcińskiego, Mazepa wg J. Słowackiego. Jego opery poza Warszawą były grane w Poznaniu, we Lwowie, w Turynie. Wspólnie z Moniuszką napisał Figle szatana. Jest ponadto autorem licznych utworów orkiestrowych, suit, fantazji, pieśni solowych i chóralnych. Był współzałożycielem Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego. Łączyła go przyjaźń z Moniuszką. Gdy zmarł twórca Halki - Mincheimer był głównym organizatorem jego pogrzebu, dyrygował orkiestrą, która grała przez niego skomponowany marsz żałobny. Zorganizował także kilka koncertów, z których dochód przeznaczono dla rodziny zmarłego kompozytora. Wznowił też po śmierci Moniuszki Halkę i przygotował nową premierę Strasznego dworu. Zajął się też uporządkowaniem prywatnego archiwum Moniuszki, przekazanego następnie Warszawskiemu Towarzystwu Muzycznemu. cdn.
Źródło: Interpress
Komentarze
Pokaż komentarze