19 maja
Mniejsze znaczenie w tym okresie miały gazety i czasopisma żydowskie wydawane w języku polskim, jako że ich potencjalną konkurencją była prasa polska. Niektóre gazety, jak np. wydawana przez Rudolfa Okręta "Gazeta Handlowa" [1864 - 1905], później zastąpiona przez dziennik redagowany przez Stanisława Kempnera - "Nowa Gazeta" [1906 - 1918, nazywająca się przez pewien czas "Ludzkość"], były tak skrajnie asymilatorskie, że trudno je nazwać żydowskimi. Był takim natomiast "Dziennik polityczny, społeczny i literacki - Przegląd Codzienny" [1913 - 14], redagowany przez Stanisława Mendelsona.
Jak już wspomniano, mniejszy zasięg miało żydowskie czasopiśmiennictwo periodyczne w języku polskim, ponieważ inteligencja żydowska czytywała polskie czasopisma, często wydawane zresztą przez Żydów - Orgelbrandów, Glücksbergów, Ungera, Lewentala. Tym niemniej ukazywały się takie czasopisma jak "Głos Żydowski" i "Życie Żydowskie" [1906, 1917 - 18] oba o zabarwieniu syjo- nistycznym, posiadające współpracowników, którzy w okresie międzywojennym w prasie żydowskiej odegrali znaczną rolę, jak Icchak Grünbaum, Nachum Sokołów, Samuel Hirszhorn, Jakub Appenszlak, Natan Szwalbe, Jehoszua Gotlieb, Dawid Hirsz Nomberg, Saul Wagman, Noe Pryłucki i wielu innych. Stefan Lubliner i Jan Ruff wydawali "Pismo Młodzieży Polskiej Pochodzenia Żydowskiego - Żagiew" [1916 - 1920], opierając swoją działalność na krzewieniu tradycji patriotycznych wśród Żydów polskich i idei całkowitego spolonizowania młodzieży żydowskiej wyznania mojżeszowego. Zwrócić także należy uwagę na wydawany przez Dawida Kandla 'Kwartalnik poświęcony badaniu przeszłości Żydów w Polsce" [1912 - 13], na łamach którego publikowali swoje prace także Polacy. cdn.
Źródło: Interpress
Komentarze
Pokaż komentarze