21 maja
Kierownictwo gazety spoczywające w rękach wybitnego działacza syjonistycznego Icchaka Grünbauma wyraźnie określało charakter dziennika. Prowadzono na jego łamach wiele atrakcyjnych działów, sporo miejsca poświęcano problemom przemysłu, handlu, kultury drukowano powieści, przeważnie o zabarwieniu sensacyjnym, dawano cotygodniową kolumnę humoru, a przez pewien czas także dodatek ilustrowany. Dużo było ogłoszeń, nie tylko firm żydowskich. W razie ważnych wydarzeń wydawano po południu dodatki nadzwyczajne, a wydania prowincjonalne miały swoje mutacje. Przy wydawnictwie "Hajntu", które było kooperatywą "Alt-Naj" [Stare-Nowe], wydawano około 20 periodyków, m. in. od 1924 roku tygodnik "Handels-Cajtung" [Gazeta Handlowa}, który pod zmienioną nazwą "Handels-Welt" [Świat handlu] ukazywał się do wybuchu drugiej wojny światowej. Przez pewien czas wydawano także dzienniki w języku polskim "Nowe Słowo" [1924, 1931 - 32] i "Nowy Czas" [1929]. Do czołowych publicystów "Hajntu" należeli Abraham Goldberg, Aaron Einhorn, Dawid Ben Gurion, Włodzimierz Żabotyński, Bernard Singer [Regnis], Ozjasz Thon, Józef Leszczyński, Fiszel Rottenstreich i wielu innych.
"Hajnt", jak pisze Mosze Grossman, który podczas bombardowanie Warszawy 22 września 1939 roku przedzierał się do ratusza z napisanym przez siebie niemal w całości dwustronicowym już numerem, aby uzyskać stempelek cenzury - "zginął razem ze swoimi czytelnikami... właściwie jeszcze przed nimi". Maszyny rotacyjne i inne urządzenia drukarni hitlerowcy wywieźli do Niemiec.
Wielu nazywało "Moment" drugim najpoważniejszym dziennikiem żydowskim. Różnił go od "Hajntu" nie tylko profil polityczny, był bowiem wydawany i redagowany przez fołkistów [ludowców], ale także sposób redagowania i nadmierne eksponowanie sensacji. Nie brak było jednak i w tym dzienniku poważnych publikacji. cdn.
Źródło: Interpress
Komentarze
Pokaż komentarze