19 czerwca
Dzięki inicjatywie grupy melomanów i muzyków powołano przy wydatnej pomocy Centralnej Komisji Imprezowej przy Żydowskim Towarzystwie Opieki Społecznej - Żydowską Orkiestrę Symfoniczną. W jej skład weszło ponad 70 osób. Nie obyło się bez wielkich trudności, brak było pewnych grup instrumentów, przeważnie dętych, które trzeba było zastąpić innymi, np. saksofonami, co wyma-gało pracochłonnego przeinstrumentowania wykonywanych dzieł. Koncerty symfoniczne odbywały się w sali Biblioteki Judaistycznej na Tłomackiem, w salach teatrów Femina i Melody Palace, ale także w salach restauracji "Gospoda" i w Domu Sierot, kierowanym przez Janusza Korczaka. Na koncerty sprzedawano tanie bilety, a dla ubogich wydawano bezpłatne bony. Urządzano też koncerty, z których dochód był przeznaczony na cele dobroczynne.
Repertuar koncertów symfonicznych był zadziwiająco bogaty, grano utwory Beethovena, Mozarta, Czajkowskiego, Chopina, Griega, Aubera, Brahmsa, Haydna i oczywiście kompozytorów niearyjskich, jak Offenbacha, Meyerbeera, Mendelssohna.
Działalność muzyczna w getcie warszawskim napotykała ogromne trudności. Przede wszystkim hitlerowcy zabronili grać kompozytorów aryjskich, co się stało w pewnym sensie pretekstem do likwidacji działalności muzycznej. Jednakże główną przyczyną były ogólne, wręcz nie do pojęcia dzisiaj, warunki wegetacji i oczekiwanie na straszliwą zagładę. Działalność koncertowa, mimo interwencji inż. Adama Czerniakowa u władz hitlerowskich, ustała w połowie 1942 roku. Czerniakowowi marzyło się rozwinięcie życia muzycznego, namawiał do wystawienia opery. W grę wchodziły Opowieści Hoffmana Offenbacha, Żydówka Halévyego lub Carmen Bizeta. cdn.
Źródło: Interpress
Komentarze
Pokaż komentarze