Rosjanie ośmieszają reprezentację polskich siatkarzy ...

To się nie mogło tak skończyć, a jednak tak się skończyło - zarwałem noc, później usnąć nie mogłem, tak mnie emocje poniosły.
Polscy siatkarze zachowali się jak dzieci, którym ktoś pierwszy raz dał piłkę siatkową do ręki i kazał tą piłkę przez siatkę przebijać na siłę, bez myślenia i ostrzeżenia, że z drugiej strony ktoś inteligentny broni pola, by ta piłka nie wpadła i potrafi tą piłkę z powrotem inteligentnie odegrać, by oni jej już nie podbili.
Rosjanie po wygraniu dwóch setów z Polakami, których im brakowało, by wygrać cały turniej Pucharu Świata w Piłce Siatkowej wprowadzili w trzecim secie czterech rezerwowych zawodników, by naszą pierwszą szóstkę chyba ośmieszyć, bo po cóż by innego?, i wyobraźcie sobie to, że Rosjanie zrobili to z premedytacją.
Polacy doprowadzili do taj-breku i już w taj-breku prowadzili z Rosjanami 14 : 09 rozumiecie?, czternaście do dziewięciu; wystarczyło tylko z głową umieścić jedną piłkę w polu Rosjan i cały mecz był nasz oraz satysfakcja, sława, etc!
Jednak nasi inteligentni chyba inaczej siatkarze walili na siłę w mur Rosjan, jakby im ktoś mózg zastopował i poziom ich myślenia ograniczył do słowa - uderzaj z całej siły, nie myśl, wal aby tylko przed siebie! Co skrzętnie nasi siatkarze czynili przez pięć kolejnych piłek i stało się to, czego się najbardziej obawiałem patrząc na to coraz bardziej gorszące mnie widowisko w końcu ostatniego seta i meczu!
Tym waleniem przed siebie i w mur Rosjan - polscy siatkarze wykazali, brak; rozsądku, dojrzałości intelektualnej, emocjonalnej i profesjonalizmu ...
Po tej zarwanej nocy, braku ambicji naszej męskiej reprezentacji siatkarskiej, by chociaż raz, coś dobrze;  konsekwentnie i do końca zrobić oraz braku wstydu doszedłem do wniosku, że lepiej śnić o wygranej, jak oglądać z zażenowaniem takie  marne widowisko na jawie o godz. 3 : 00 w nocy, które nam, chwały ani międzynarodowej sławy nie przysporzyło, a wręcz pokazało ograniczenia umysłowe ludzi tylko grających i ośmieszyło ich przed siatkarskim światem; nie cierpię patrzeć na bezradność zawodników, którzy sport myślowy zamienili na siłowy!
CHWAŁA im tylko za to, że zakwalifikowali się na turniej olimpijski w Londynie, ale jak mają w Londynie przegrywać w tak nędznym stylu, to lepiej, by to miejsce godniejszym oddali i nie trudzili się walką, i zdrową rywalizacją, bo takim postępowaniem plamią: Flagę Narodową i Orła, który jest symbolem; hartu ducha, inteligentnej walki do końca i ostatecznego zwycięstwa ...