"Leń" wg Jana Brzechwy

Siedzi sobie Premier Leń,

nic nie robi setny dzień.

"O, wypraszam to sobie!

Jak to ja nic nie robię?

A kto siedzi na bankiecie?

I na czatach w Internecie?

Kto na PiS dziś pluł i łapał?

A kto się po jajach drapał?

Kto wypuszcza gangsterów po trosze?

O - o! Proszę!"

Siedzi sobie Premier Leń,

nic nie robi setny dzień.

"Przepraszam! Z Angelą nie piłem?

Poszaleć na nartach nie byłem?

A nie oskarżyłem Rydzyka?

Bushowi nie pokazałem języka?

Putinowi nie dałem się strzyc?

To wszystko nazywa się nic?!"

Siedzi sobie Premier Leń,

nic nie robi setny dzień.

Nie pojechał na Ukrainę, bo mu się nie chciało,

nie obniżył podatków, bo czasu miał za mało.

Nie zrobił jednak cudu... bo nie miał ochoty,

nie zreformował szpitali, bo z tym za dużo roboty.

Nie przyjął pielęgniarek, bo za daleko jest zgoda,

nie uprościł przepisów, bo czasu mu było szkoda.

Miał mówić z Prezydentem - tylko ustami mlasnął,

miał położyć się spać - nie zdążył - zasnął.

Śniło mu się, że nad czymś ogromnie się trudził.

Zmęczył go ten sen... Śpi nadal. Jeszcze się nie zbudził.