Moher Moher
83
BLOG

Homofobia

Moher Moher Polityka Obserwuj notkę 15

Tak, chyba jestem homofobem. Uświadomiłem sobie to dopiero kilka dni temu. Oczywiście w oczach "katolofobów" jak każdy praktykujący polski katolik, konserwatysta i tradycjonalista jestem z definicji homofobem, ksenofobem i "wysysającym antysemityzm z mlekiem matki" faszystą.
Jednak kilka dni temu uświadomiłem sobie, że ci nietolerancyjni i uprzedzeni w stosunku do katolików ludzie mogą mieć niestety trochę racji, co do mnie. Czemu zawdzięczam to olśnienie?
Oto, na jaką informację natrafiłem:
Sir Elton John: "Gdyby to zależało ode mnie, całkowicie zakazałbym religi, powinno się je zdelegalizować".
Pierwszym odczuciem, jakie zdiagnozowałem u siebie po tej "lekturze" był lęk. Strach, że może to nie plotka, że chyba faktycznie po uzyskaniu wszystkich możliwych praw kolejnym krokiem homowojowników będzie żądanie delegalizacji religii i kościołów. Delegalizacji! Znaczy się, że za przynależność do kościoła, uczestnictwo w obrzędach religijnych będzie groziło postępowanie prokuratorskie - rozprawa zakończona karą (np. pozbawienia wolności).
Strach to przecież fobia. Co prawda według Parlamentu Europejskiego homofobia to  "nieuzasadniony lęk i niechęć wobec homoseksualizmu [...]",  natomiast mój lęk w świetle wypowiedzi homogenerała Eltona Johna jest trochę uzasadniony, ale nie bądźmy drobiazgowi.
Jeszcze kilka lat temu żądania delegalizacji kościoła mogły wydawać się nierealne. Należy zadać sobie jednak pytanie: Której opcji są bliżsi dzisiejsi legislatorzy w UE? Czy ideały "tolerancyjnej" i "postępowej" europy są bliższe tradycji kościoła czy żądaniom dewiantów? Odpowiedź jest oczywista, jednak dla porządku wypada przypomnieć chociażby odrzuconą nominację Rocco Buttiglione na członka Komisji Europejskiej.
Powód był jeden, zadeklarowany katolicyzm włoskiego kandydata a w konsekwencji tego pogląd, że "homoseksualizm jest grzechem". Zatem dzisiaj potępiony nie jest już strach, uprzedzenie, nienawiść czy inne prymitywne uczucia wyrażane wobec homoseksualizmu. Dzisiaj potępione są osobiste poglądy na homoseksualizm. Katolicy zawsze ze świadomością grzechu łączą współczucie i zrozumienie dla błądzących, wybaczenie. Wszyscy jesteśmy grzeszni, nikt nie ma prawa rzucić kamieniem i nikt dzisiaj nie rzuca. Nie rzuca póki co, bo ci, którzy jeszcze niedawno w imię wolności i tolerancji wytępili homofobów sami po kamienie zaczynają sięgać. Czy słowa tego piosenkarza, tej gwiazdy, nie są kamieniem rzuconym w katolików? Ja czuję strach. Nie łatwo mnie przestraszyć, więc to nie kamień a głaz. Głaz hipokryzji, nietolerancji i nienawiści. To jest temat na kolejne parady równości w europejskich miastach: walka z katolofobią.
Agresywna i nienawistna propaganda homoseksualizmu zaczyna budzić niechęć nie tylko u ludzi mego pokroju:
1) "Ortodoksyjni Żydzi zagrozili atakami na marsz gejów, będący według nich przejawem grzesznego wyuzdania"
2) "Politycy PiS i PO protestują przeciwko temu, by "Marsz Równości" [...] rozpoczął się pod Poznańskimi Krzyżami - pomnikiem, upamiętniającym robotnicze powstanie w 1956 r."
Pytanie, dlaczego Te organizacje wybierają takie kontrowersyjne miejsca. Dlaczego parady obnoszące się ze swoim grzechem są w miejscach świętych czy w miejscach kultu patriotycznego? To celowe wzbudzanie niechęci, sztuczne tworzenie przeciwników by mieć z kim walczyć.
Jeszcze mała dygresja. Przez kilka lat studiów na roku miałem kolegę, który był gejem. Był ponadto inteligentnym i miłym człowiekiem, który poza brakiem zainteresowania płcią piękną nie wyróżniał się. Był lubiany, do swojej orientacji podchodził z poczuciem humoru i nikt chyba przez cały okres studiów nie dał mu odczuć jakiejkolwiek niechęci. Ze swojej orientacji nie robił żadnej filozofii życiowej, szerzenie homoseksualizmu nie było jego powołaniem. Nie biegał po korytarzach oznajmiając jak to on lubi robić. Podobnie ja i większość ludzi nie chodzimy po ulicach miast i nie robimy wielkiego halo ze swoich skłonności do żon, kochanek, kochanków czy kóz.
I żeby wszystko było jasne, jeśli ktoś chce wejść w "związek" z kolegą, psem czy swoim tasiemcem to jego sprawa. Jest mi to obojętne. Mam to gdzieś. Dopóki nie narusza wolności innych. Jednak, niech nie wymaga bym ja uważał to za coś normalnego tak jak ja nie wymagam by on uważał to za plugawe zboczenie.
Ludzi oglądających godzinami wenezuelskie seriale uważam za półgłówków. Dlaczego nie wychodzą na ulicę żądając bym zmienił swoje myślenie o nich?
I błagam, pozwólcie mi pozostać katolikiem. Nie delegalizujcie znów kościoła. Mordowanie księży komuna skończyła tak niedawno, jeszcze nie zdążyłem nacieszyć się wolnością. A trzeba przyznać, że jest to nie lada przywilej dziś na ziemi:
"Każdego dnia na świecie prześladowanych jest 200 milionów wyznawców Chrystusa. Są zmuszani do przejścia na islam, torturowani i mordowani. Żadna inna grupa religijna nie doświadcza takiej dyskryminacji."
Cóż znów trzeba będzie zejść do podziemia razem z resztą "moherowych oszołomów".

Moher
O mnie Moher

Bunt przeciw tyranom to posłuszeństwo Bogu - Thomas Jefferson    Moja pierwsza notka w salonie: 07-11-2006r.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (15)

Inne tematy w dziale Polityka