137 obserwujących
781 notek
1814k odsłon
  404   5

Rtęć jest nie tylko w Odrze. W innych rzekach też.

[…]

 Autorzy sugerują „obieg rtęci” polegający na tym, że część rtęci wprowadzonej do gleby wyparowuje dostając się do powietrza glebowego, a następnie atmosferycznego. Ponownie jest wprowadzana do gleb z opadami atmosferycznymi stanowiąc źródło rtęci w glebach, na których nigdy nie była stosowana w postaci środków ochrony roślin. Z opadami atmosferycznymi dostawać się może również rtęć pochodząca z odpadów przemysłowych.

Oznaczenia zawartości rtęci w roślinach wykazywały bardzo małą jej koncentrację.

[…] 

W Centrum Reaktorowym w Delft (18) w latach 1968/70 przebadano ponad 2000 próbek materiałów biologicznych na zawartość rtęci. Były ta między innymi osady wodne, organa i tkanki zwierząt (ssaków, ptaków: ryb), produkty żywnościowe (zboża, konserwy rybne, herbata, mleko), niektóre środki farmaceutyczne (aspiryna, tran) materiały roślinne (trawy pastwiskowe, wodorosty, plankton) oraz wody różnych zbiorników.

 W związku z dużą zawartością Hg w osadach Renu, przy współpracy z Instytutem Żyzności Gleb (Haren-Groningen), badano przechodzenie rtęci w łańcuchu żywieniowym: woda i osady rzeczne Renu — roślinność trawiasta pastwisk okresowo zalewanych — bydło (mleko).

Wyniki tych badań wykazały bardzo dużą kumulację Hg w osadach rzecznych, a brak kumulacyjnego efektu w dalszym przechodzeniu rtęci do organizmów zwierzęcych i produkowanego mleka.

Stosunkowo największą zawartość Hg stwierdzono w wątrobie krów (0,01—0,015 ppm), mniejszą w tkance mięsnej i mózgu (0,001—0,003 ppm), a najmniejszą w mleku (0,0005 ppm). Małą kumulację rtęci w badanych organach krów, przy stosunkowo dużej jej zawartości w skarmianej trawie (0,1—0,2 ppm) tłumaczono tym, że rtęć znajdująca się w postaci nieorganicznych połączeń może być wytrącana w przewodzie pokarmowym przeżuwaczy w postaci sulfidów.

Inny obraz akumulacji rtęci uzyskano w badaniach przeprowadzonych na ptakach drapieżnych. Martwe ptaki znalezione zimą 1968/69 roku w różnych okolicach Holandii przeanalizowano między innymi również na zawartość rtęci. Stwierdzono bardzo wysoki jej poziom w wątrobie (1000 ppm).

Dodatkowe badania prowadzone w laboratoriach nad żywieniem ptaków drapieżnych zatrutymi rtęcią myszami, wykazały zawartości rtęci zbliżone do występujących w wątrobie martwego ptactwa znalezionego na polach. To pozwoliło wnioskować, że przyczyną zatruć mogły być gryzonie żywiące się ziarnem zaprawianym środkami rtęciowymi.

W wyniku tych badań w Holandii ograniczono stosowanie środków rtęciowych w ochronie roślin.

[…]

W badaniach toksyczności rtęci — podobnie jak i innych metali ciężkich — olbrzymie znaczenie mają doświadczenia nad kumulacją w organizmach środowisk wodnych.

Obszerny program tego rodzaju badań jest realizowany w wielu ośrodkach, między innymi w Centrum Badań Nuklearnych Euratomu w Ispra. Została też specjalnie przystosowana aparatura pomiarowa do oznaczania in vivo koncentracji emitorów gamma w różnych organach ryb (17). Szczególnie duża może być jej przydatność przy określaniu pobierania i akumulacji pierwiastka, a także jego wydalania z organizmu, które można prowadzić na tych samych osobnikach w różnych okresach ich wzrostu.

[…]

W Centrum Badań Nuklearnych we Francji (Grenoble), prowadzone są prace nad zawartością Hg w łańcuchu żywieniowym człowieka (13). Wstępne badania obejmowały oznaczenie rtęci w pokarmach ludzi dorosłych i dzieci, a także badania porównawcze dotyczące zawartości Hg w konserwach rybnych pochodzących z różnych krajów, a właściwie łowisk np. wybrzeży Japonii i Afryki, jak również niektórych produktów rolniczych, np. pszenic pochodzących z różnych rejonów upraw.

[…]

Koncentracja pierwiastków metali ciężkich w rzekach szczególnie dużych (Ren, Dunaj) stanowi problem o charakterze międzynarodowym. Duża kumulacja tych pierwiastków następuje w osadach rzecznych, głównie cząstkach o średnicy poniżej 50 μm, a namuły rzeczne osadzane podczas wylewów jak i w deltach rzek mogą stanowić poważne niebezpieczeństwo wzrostu koncentracji aż do toksycznej.

Stosując metodę analizy aktywacyjnej (19) badano koncentrację i rozmieszczenie w deltach niektórych rzek, między innymi Renu i Emsu, następujących pierwiastków: Fe, Co, Cu, Mn, Zn, Hg, Cr.

W osadach Renu stwierdzono dużą zawartość Zn, Cr, Cu, Hg oraz As. Stwierdzono też różnice w koncentracji tych pierwiastków w różnych miejscach delty w zależności od ich usytuowania w stosunku do ujścia rzeki.

Osady rzeczne Emsu zawierały więcej Fe i Mn w porównaniu z Renem.

Badania nad zanieczyszczeniem wód Dunaju prowadzone są między innymi w Jugosławii i obejmują nie tylko koncentrację metali ciężkich, ale również skażenia pierwiastkami radioaktywnymi.

[…]”


Wątpię, czy lektura cytowanego artykułu uspokoi skołatane nerwy znerwicowanego blogera, ale być może będzie pomocą dla innych bywalców S24. Przede wszystkim pokazując, że badania skażenia wód nie są tak proste, jak się laikom wydaje. Wymagają bowiem odpowiedniej aparatury, a także wyszkolonego personelu.

Warto też rozstać się z przekonaniem, że zjadło się wszystkie rozumy i jest się zdolnym rozstrzygnąć wszystkie problemy, bytu i niebytu.


***

https://www.salon24.pl/u/nerwicaeklezjogenna/1245320,rtec-jednak-w-odrze-jest

Kryspina Śmierzchalska, „Niektóre aspekty badań nad skażeniem środowiska radionuklidami oraz pierwiastkami metali ciężkich”, Postępy Nauk Rolniczych, nr 5/73


Lubię to! Skomentuj10 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Rozmaitości