Ta kwestia zapewne zostanie kiedyś rozstrzygnięta. Jedną opcją jest dzień Sądu Ostatecznego.
Zastanówmy się nad drugą. Jeżeli Boga rzeczywiście miałoby nie być, to kiedyś w przyszłości, w którymś tam pokoleniu, ludzie udowodnią sobie, że są sami i tymczasowi.
Co wówczas?
Dzisiejszy świat jest, delikatnie mówiąc, daleki od ideału – gdy większość ludzi ma jakąkolwiek nadzieję na lepsze życie (nie w „tym” życiu), która to nadzieja powstrzymuje wiele osób przed czynieniem jeszcze większego zła.
Jak by wyglądało nasze życie, gdyby wszyscy uznali, że liczy się tylko tych kilka chwil?
Obawiam się, że koniec ludzkości nastąpiłby bardzo szybko. Ludzie albo pozabijaliby się nawzajem, albo z czasem wymarli: przypuszczam, że nikt nie chciałby zostawać rodzicem.
Dowody na słuszność powyższych obaw można znaleźć już teraz. Jednym z nich jest bardzo niski przyrost naturalny w krajach tradycyjnie laickich (amortyzowany imigracją z innych krajów, gdzie przyrost naturalny jest wysoki – oczywiście krajów nielaickich). Dodajmy, że obserwowany ujemny przyrost, skutkujący wymieraniem danego narodu, ma miejsce w warunkach, gdy ateiści nie stanowią większości, a nawet połowy społeczeństwa.
Dlaczego ateizm „zabija” w nas potrzebę rodzicielstwa (instynkt macierzyński)?
Przypuszczam, że bardzo wielu ateistów po prostu nie chce obciążać swojego bardzo krótkiego życia zbytecznym balastem w postaci dzieci.
Komentarze
Pokaż komentarze (13)