Sztuka, zwana Polską...

Cóż w tym Kraju pozostało?

Zawiść, zazdrość i nienawiść,

Ci z rozliczeń są fałszywi,

Ci co kradną, dziś są prawi,

Ktoś tu pozamieniał role,

W tym teatrze, zwanym Polską,

Łotry stoją na cokole,

W ręku z oliwną gałązką,

Ci co prawdy chcą dochodzić,

Szukają sprawiedliwości,

Są tępieni, opluwani,

Przez tych „prawych” bez godności,

Na scenie tego teatru,

W którym los Państwa jest sztuką,

Nie zgadniesz, kto jest aktorem,

A kto sterowaną kukłą…