Usprawiedliwienie nieobecności

Może i nie deklarowałam hucznie przybycia, ale chciałam, NAPRAWDĘ CHCIAŁAM!!! Nie dałam rady, nie na mnie spadną splendory i zaszczyty, uwielbienie i rychła kariera medialna, polityczna, a i biznesowa, jak należy przypuszczać, bo gdzież biznes, jesli nie na styku polityki i mediów? A odrobinę poważniej: nie poznam jeszcze wciąż ciągle osobiście Osobistości, z którymi tak miło mi pisać, ani tych, z którymi zdarza się pokłócić. Smutno i szkoda, bo to nie brak motywacji, nawet nie odpowiedniej kreacji maskującej na wypadek inwigilacji przez konkurencyjne wobec siebie Służby - tę zawsze udałoby się naprędce skomponować, pożyczyć perukę czy pośpiesznie przemalować włosy ogólnie dostępną paletą, na nos okulary po dziadku, do tego mocny makijaż ... eh, smutek... A może przybędę w asyście ekipy ratunkowej, w przyczepce campingowej omdlewająca na łóżku polowym by pomachać przez szybkę z plexi ... w ogromnym zawoju - turbanie migrenowym z niedokładnie zmytą maseczką koniecznie w kolorze green... Jeśli ktoś napotka przemykającą nieśpiesznie karawanę migającą sygnalizacją Kolumny Transportowej (ważne: bez limuzyn!), będzie to oznaczało, ze zmieniłam zdanie i przybyłam w ostatniej chwili :) Eh ...

Ale jeśli pojawi się jakakolwiek bądź okazja jeszcze do spotkania, proszę, zaproście mnie! Przybędę już żeby nie wiem co!

Zabawy do białego rana, zaginięć i odszukań, spotkań trzeciego stopnia i, trudno, niepamięci o nieobecnych, bo przeszkadzałaby w zabawie pamięć. Uzgodnień dzięki relacji twarzą w twarz, przełomowych porozumień i ... powrotu, choć może już będzie trochę inaczej. Będę tęsknić. Wszyscy, którzy nie mogli dotrzeć, będą.

Bawcie się dobrze!!!!

...