Blog
W RADOŚCI ISTNIENIA
wiedźma Margo
wiedźma Margo JESTEM + JA
47 obserwujących 132 notki 177400 odsłon
wiedźma Margo, 29 kwietnia 2010 r.

GEOMETRIA BLIŻEJ FIZYKI KWANTOWEJ część 1.

1264 22 0 A A A

Nowe podejście do rozumienia wymiaru kołowego czyli zbliżenie geometrii z fizyką.

Używać będę czasem pojęcia „kwantowania” lub „skwantowania” obiektu. Co to znaczy? Kwantowanie zachodzi w momencie międzywymiarowego przejścia obiektu, ponieważ obiekt czterowymiarowy może być postrzegany – obserwowany jako trój-, dwu- i jedno wymiarowy, w zależności od sposobu obserwacji i użytej metody badawczej. Na przykład dualizm korpuskularno falowy wynika z wymiarowego zróżnicowania obserwacji tego samego meta-obiektu, który raz postrzegany może być jako cząstka punktowa, a innym razem jako przestrzenna fala (raz podłużna, raz poprzeczna) czyli w pierwszym i drugim przypadku stosowane są inne metody badawcze narzucające obserwacje różnych stanów oraz części jednego meta-obiektu

Chodzi o to, że jedną i tę samą cząstkę (meta-cząstkę) możemy postrzegać na różne sposoby i uważając je za rózne cząstki nazywamy różnymi cząstkami! A to są po prostu różne stany jednej i tej samej meta-cząstki!

Postaram się wykazać i udowodnić, że Meta-fizyka to żadne czary mary, lecz świadomość istnienia obiektów i zdarzeń, które znajdują się i zachodzą w wyższej wymiarowości czyli w Metaprzestrzeni

Metaprzestrzeń, to przestrzeń tak zwanej próżni. Z przestrzeni próżni wyłaniają się zaś zróżnicowane cząstki, które są róznymi stanami jednej i tej samej "mega-cząstki". I obszar, w którym ta jedna cząstka jest obserwowana jako wiele róznych cząstek to przestrzeń 3D euklidesowa, w której przejawia się "nasz świat fizyczny". To przestrzeń, w której pojawia się także wymiar czasu i staje się ona wtedy czasoprzestrzenią 4D.

Gdy myślę o przestrzeni jako wypełnionej cząstkami wirtualnymi - eterem, wówczas jest ona próżnią. W próżni znajdują się idee wszystkich potencjalnych stanów jednej i tej samej meta-cząstki. Takiej przestrzeni próżni przypisuję wartość wielości "n". W przestrzeni próżni istnieją wszystkie potencjalne czyli wirtualne stany jednej meta-cząstki. To też przestrzeń bezczasowa. W metaprzestrzeni każda cząstka może stac się meta cząstką, gdy jej wartość zostanie ubezwzględniona i przyrównana do jedności

Proponowana przeze mnie metoda pozwala na dokonywanie w naszym płaskim świecie obserwacji Metaprzestrzeni.  W konsekwencji "nowa geometria" kwantowa, model Grawitora oraz dalsze rozważania mogą prowadzić do unifikacji teorii grawitacji kwantowej i klasycznej, Pętlowej Grawitacji z Teorią Strun, z STW, z OTW i innymi, a także do pogodzenia ich wszystkich, z koniecznością weryfikacji w ramach zrozumienia prawdziwej natury grawitacji i czaso-przestrzeni.
 

Wymiar kołowy

Cząstka punktowa, tak samo jak geometryczny punkt, może być obserwowana "na dwuwymiarowej płaszczyźnie euklidesowej" jako przesunięcie punktu względem dwóch współrzędnych (wymiarów) x oraz y.

1 

Z funkcji trygonometrycznej wynika, że dla każdego okręgu r² = x²+ y². Przyjmijmy, że r jest równe 1. Sporządzeniu WYKRESU danej funkcji „fizycznie” odpowiada:
a) przesunięcie pojedyńczego punktu geometrycznego względem dwóch współrzędnych x i y po okręgu (równe jednemu cyklowi)
i/albo 
b) jednoczesne przedstawienie wszystkich punktów geometrycznych składających się na wykres funkcji jako okręgu o promieniu r =1 i wzorze L= 2 π r

 

W ten sposób geometryczny punkt na dwuwymiarowej płaszczyźnie może stać się okręgiem, jeśli zostanie wprowadzony w ruch. Punkt zostaje wtedy „wprawiony w ruch”, któremu odpowiada wykres funkcji przedstawiany jako okrąg równy orbicie punktu geometrycznego Możemy także ten ruch cząstki przedstawic jako okrag czyli superpozycję punktu (cząstki punktowej) w wymiarze kołowym. Teraz możemy przedstawić zbiór punktów jako L = 2 π r. Oto wykres funkcji możemy zastąpić okręgiem czyli piątym wymiarem – kołowym.

 

Ujęcie fizyczne – kwantowanie okręgu

Punkt geometryczny nie porusza się sam, a wykres funkcji jest rodzajem ruchu wykonanego przez pojedyńczy punkt w celu zapisania jego ruchu stanowiącego okrąg. Nazwałam ten okrąg „orbitą” punktu. Można zatem powiedzieć, że okrąg to inaczej ruch geometrycznego punktu na geometrycznie wyznaczonej „orbicie” równej 2 π r. Z drugiej strony można też powiedzieć, że na okrąg składają się wszystkie punkty geometryczne konieczne do opisania tego okręgu. Wszystkie punkty odpowiadają wówczas superpozycji jednego punktu – jednej cząstki punktowej na jej „orbicie”. Superpozycja odpowiada wówczas „rozmyciu” cząstki na swojej orbicie

W takiej sytuacji fizycznie wszystkie punkty tworzące okrąg wyznaczają orbitę jednego punktu. Superpozycja punktu na okręgu odpowiadałyby wszystkim miejscom położenia punktu w jego polu grawitacyjnym - na całej jego orbicie. Możemy to zapisac przy pomocy wymiaru kołowego. Gdy do tego dodamy wymiar czasu, obwód okręgu stanowiącego orbitę punktu wyznaczałby określoną prędkość stałą punktu geometrycznego - cząstki punktowej.

Wymiar kołowy Kaluzy – Kleina został przyjęty w Teorii Strun za wymiar prawie tak samo równoprawny, jak dotychczas znane nam cztery wymiary (3 proste przestrzenne oraz wymiar czasu). Rozumie się przez to tyle, że do każdego punktu materialnego – cząstki punktowej w wyższej wymiarowości, w wymiarze kołowym dołączony jest okrąg lub raczej każdy punkt materialny – cząstka punktowa znajduje się na okręgu, z tym jednak ograniczeniem, że wielkość takiego okręgu jest bardzo mała i nie może przekraczać progu Plancka. Z drugiej strony w Teorii Strun istnieją struny i brany o ogromnych wielkościach. Dlatego moja propozycja wymaga rezygnacji z dotychczasowego ograniczenia „wielkości” wymiaru krzywizny do progu Plancka, a przyjęcia, że wymiar kołowy nie ma przestrzennego ograniczenia. Stąd wynika pierwsza teza wymiaru kołowego.

TEZA I
1. Do każdego punktu materialnego – cząstki punktowej dołączony jest okrąg lub raczej każdy punkt materialny – cząstka punktowa znajduje się na okręgu, którego wielkość może być dowolna i jest zależna jedynie od stanu danego okręgu. 

2.  Każdy punkt w dodatkowym wymiarze – wymiarze kołowym  znajduje się na okręgu. 
 

Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

O mnie

image image image image

" Rzeczywistość składa się z nieskończonego strumienia interpretacji postrzegania, które my, jednostki posiadające specyficzne członkostwo nauczyliśmy się odczuwać jako oczywiste. (...) Nasz odbiór rzeczywistości jest przez nas uznawany za tak niepodważalny, że podstawowe założenie magii traktujące go jedynie jako jeden z wielu opisów, niełatwo przyjąć poważnie."

" Don Juan - człowiek wiedzy i nauczyciel Carlosa Castanedy. -------------------------------------------------

image

dodatek z dnia 13.09.09

"Każdy człowiek tworzy swoją osobistą historię ze swojej własnej i jedynej w swoim rodzaju perspektywy. Po co w takim razie narzucać innym swoją wersję, jeśli będzie ona dla nich nieprawdziwa? Kiedy to zrozumiesz, nie będziesz odczuwać potrzeby obrony tego, w co wierzysz. Nie jest ważne to, aby mieć rację i dowieść innym, że są w błędzie. Postrzegaj każdego człowieka jako ARTYSTĘ, kogoś, kto ma ci do opowiedzenia jakąś historię. Wiedz, że to, w co wierzą inni, jest po prostu ich punktem widzenia, i że nie ma to z Tobą nic wspólnego." Don Miguel Ruiz

-------------------------------------------------

image

--------------------------------------------------


Moje notki "unifikacyjne":

1. Geometria kwantowa 1

2. Geometria kwantowa 2

3. Geometria Kwantowa 3 -wstęp do kwantowej grawitacji

4. Geometria kwantowa 4

5. Torusy

6. Prędkość grawitacyjna a stała Plancka

7. Kwanty światła i eter - część I.

8. Kwanty światła i eter - część II.

pozostałe notki w polecane strony


image

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Ostatnie komentarze

  • Pozdrawiam serdecznie :-}
  • :-} dziękuję, tej wersji nie znałam. pozdrawiam serdecznie.
  • :-)

Tematy w dziale Technologie