W RADOŚCI ISTNIENIA
Im więcej Miłości w nas, tym więcej dostrzegamy Jej wokół.
47 obserwujących
132 notki
190k odsłon
  1686   0

GEOMETRIA BLIŻEJ FIZYKI KWANTOWEJ część 1.

Nowe podejście do rozumienia wymiaru kołowego czyli zbliżenie geometrii z fizyką.

Używać będę czasem pojęcia „kwantowania” lub „skwantowania” obiektu. Co to znaczy? Kwantowanie zachodzi w momencie międzywymiarowego przejścia obiektu, ponieważ obiekt czterowymiarowy może być postrzegany – obserwowany jako trój-, dwu- i jedno wymiarowy, w zależności od sposobu obserwacji i użytej metody badawczej. Na przykład dualizm korpuskularno falowy wynika z wymiarowego zróżnicowania obserwacji tego samego meta-obiektu, który raz postrzegany może być jako cząstka punktowa, a innym razem jako przestrzenna fala (raz podłużna, raz poprzeczna) czyli w pierwszym i drugim przypadku stosowane są inne metody badawcze narzucające obserwacje różnych stanów oraz części jednego meta-obiektu

Chodzi o to, że jedną i tę samą cząstkę (meta-cząstkę) możemy postrzegać na różne sposoby i uważając je za rózne cząstki nazywamy różnymi cząstkami! A to są po prostu różne stany jednej i tej samej meta-cząstki!

Postaram się wykazać i udowodnić, że Meta-fizyka to żadne czary mary, lecz świadomość istnienia obiektów i zdarzeń, które znajdują się i zachodzą w wyższej wymiarowości czyli w Metaprzestrzeni

Metaprzestrzeń, to przestrzeń tak zwanej próżni. Z przestrzeni próżni wyłaniają się zaś zróżnicowane cząstki, które są róznymi stanami jednej i tej samej "mega-cząstki". I obszar, w którym ta jedna cząstka jest obserwowana jako wiele róznych cząstek to przestrzeń 3D euklidesowa, w której przejawia się "nasz świat fizyczny". To przestrzeń, w której pojawia się także wymiar czasu i staje się ona wtedy czasoprzestrzenią 4D.

Gdy myślę o przestrzeni jako wypełnionej cząstkami wirtualnymi - eterem, wówczas jest ona próżnią. W próżni znajdują się idee wszystkich potencjalnych stanów jednej i tej samej meta-cząstki. Takiej przestrzeni próżni przypisuję wartość wielości "n". W przestrzeni próżni istnieją wszystkie potencjalne czyli wirtualne stany jednej meta-cząstki. To też przestrzeń bezczasowa. W metaprzestrzeni każda cząstka może stac się meta cząstką, gdy jej wartość zostanie ubezwzględniona i przyrównana do jedności

Proponowana przeze mnie metoda pozwala na dokonywanie w naszym płaskim świecie obserwacji Metaprzestrzeni.  W konsekwencji "nowa geometria" kwantowa, model Grawitora oraz dalsze rozważania mogą prowadzić do unifikacji teorii grawitacji kwantowej i klasycznej, Pętlowej Grawitacji z Teorią Strun, z STW, z OTW i innymi, a także do pogodzenia ich wszystkich, z koniecznością weryfikacji w ramach zrozumienia prawdziwej natury grawitacji i czaso-przestrzeni.
 

Wymiar kołowy

Cząstka punktowa, tak samo jak geometryczny punkt, może być obserwowana "na dwuwymiarowej płaszczyźnie euklidesowej" jako przesunięcie punktu względem dwóch współrzędnych (wymiarów) x oraz y.

1 

Z funkcji trygonometrycznej wynika, że dla każdego okręgu r² = x²+ y². Przyjmijmy, że r jest równe 1. Sporządzeniu WYKRESU danej funkcji „fizycznie” odpowiada:
a) przesunięcie pojedyńczego punktu geometrycznego względem dwóch współrzędnych x i y po okręgu (równe jednemu cyklowi)
i/albo 
b) jednoczesne przedstawienie wszystkich punktów geometrycznych składających się na wykres funkcji jako okręgu o promieniu r =1 i wzorze L= 2 π r

 

W ten sposób geometryczny punkt na dwuwymiarowej płaszczyźnie może stać się okręgiem, jeśli zostanie wprowadzony w ruch. Punkt zostaje wtedy „wprawiony w ruch”, któremu odpowiada wykres funkcji przedstawiany jako okrąg równy orbicie punktu geometrycznego Możemy także ten ruch cząstki przedstawic jako okrag czyli superpozycję punktu (cząstki punktowej) w wymiarze kołowym. Teraz możemy przedstawić zbiór punktów jako L = 2 π r. Oto wykres funkcji możemy zastąpić okręgiem czyli piątym wymiarem – kołowym.

 

Ujęcie fizyczne – kwantowanie okręgu

Punkt geometryczny nie porusza się sam, a wykres funkcji jest rodzajem ruchu wykonanego przez pojedyńczy punkt w celu zapisania jego ruchu stanowiącego okrąg. Nazwałam ten okrąg „orbitą” punktu. Można zatem powiedzieć, że okrąg to inaczej ruch geometrycznego punktu na geometrycznie wyznaczonej „orbicie” równej 2 π r. Z drugiej strony można też powiedzieć, że na okrąg składają się wszystkie punkty geometryczne konieczne do opisania tego okręgu. Wszystkie punkty odpowiadają wówczas superpozycji jednego punktu – jednej cząstki punktowej na jej „orbicie”. Superpozycja odpowiada wówczas „rozmyciu” cząstki na swojej orbicie

W takiej sytuacji fizycznie wszystkie punkty tworzące okrąg wyznaczają orbitę jednego punktu. Superpozycja punktu na okręgu odpowiadałyby wszystkim miejscom położenia punktu w jego polu grawitacyjnym - na całej jego orbicie. Możemy to zapisac przy pomocy wymiaru kołowego. Gdy do tego dodamy wymiar czasu, obwód okręgu stanowiącego orbitę punktu wyznaczałby określoną prędkość stałą punktu geometrycznego - cząstki punktowej.

Wymiar kołowy Kaluzy – Kleina został przyjęty w Teorii Strun za wymiar prawie tak samo równoprawny, jak dotychczas znane nam cztery wymiary (3 proste przestrzenne oraz wymiar czasu). Rozumie się przez to tyle, że do każdego punktu materialnego – cząstki punktowej w wyższej wymiarowości, w wymiarze kołowym dołączony jest okrąg lub raczej każdy punkt materialny – cząstka punktowa znajduje się na okręgu, z tym jednak ograniczeniem, że wielkość takiego okręgu jest bardzo mała i nie może przekraczać progu Plancka. Z drugiej strony w Teorii Strun istnieją struny i brany o ogromnych wielkościach. Dlatego moja propozycja wymaga rezygnacji z dotychczasowego ograniczenia „wielkości” wymiaru krzywizny do progu Plancka, a przyjęcia, że wymiar kołowy nie ma przestrzennego ograniczenia. Stąd wynika pierwsza teza wymiaru kołowego.

TEZA I
1. Do każdego punktu materialnego – cząstki punktowej dołączony jest okrąg lub raczej każdy punkt materialny – cząstka punktowa znajduje się na okręgu, którego wielkość może być dowolna i jest zależna jedynie od stanu danego okręgu. 

2.  Każdy punkt w dodatkowym wymiarze – wymiarze kołowym  znajduje się na okręgu. 
 

Lubię to! Skomentuj22 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale Technologie