Prezentu jak nie było tak ni ma. I nie będzie.

Poczta Polska znów zawiodła. Głupi był, kto spodziewał się, że będzie inaczej. Nie mam już zaufania do tej instytucji kompletnie. Boję się zamawiać cokolwiek przez Internet wpłacając na konto…a za pobraniem wiadomo drożej i też – dojdzie albo nie…. Częściej nie. A jeśli już to z mega opóźnieniem, (ta z lipca wciąż nie doszła) i do tego awizo będzie w skrzynce, bo listonosz nie dostaje za wchodzenie na piąte piętro.

Tak więc, ja póki co poczcie polskiej powierzam te przesyłki, których mi nie jest szkoda, jak zginął (i choć niewiele takich) to czasem się zdarzy…, coś a’la prezent dla „ukochanej” teściowej. Ale ile można mieć takich teściowych….? Jeśli człowiek chce coś wysłać to już nie ma rady… blady strach i oczekiwanie – dojdzie czy nie.

Zastanawiające, że ciągle tyle skarg na tą pocztę, ciągle się o niej słyszy zewsząd i to bynajmniej nie – pochlebnie, a czy ktoś coś robi w tym kierunku? Gdzieś tam jakaś wzmianka, że RPO zasłyszał, coś tam zgłosił, a monopol jak mieli tak mają i swoje robią. W sumie to prokuratura powinna się dobrze zająć ściganiem takich nieuczciwych listonoszy, co to niektóre przesyłki do własnego biurka, zamiast do skrzynki wkładają. Mam nadzieję, że te In posty i inne kuriery zaczną wreszcie się upowszechniać, bo coraz mniej mi się podoba perspektywa wożenia po całej Polsce prezentów rodzince, co by mieć pewność, że na pewno dojdzie. A rodzinę mam liczną, fajną to i prezent czasem lubię sprawić, szczególnie jak ku temu okazja. Dziękuję Bogu, że smsy i mmsy istnieją, może dla niektórych to zbyt nowoczesne i brakuje temu ducha świątecznego, ale przynajmniej dostaje raport, że życzenia otrzymano, a nie telefon od cioci, która dziękuje za pamięć i kartkę w kwietniu…i tylko się pyta czemu są na niej bombki zamiast jajek.

Ano są. Bo oto Polska właśnie.