"Dziecko Oli" i nóż w mojej kieszeni...

Oto sobotnia Gazeta Wybiórcza (tym tekstem w pełni zasłużyła na to miano) opisuje historię dziewiętnastoletniej dziewczyny, która zdecydowała się na urodzenie dziecka z poważną wadą rozwojową, z góry skazanego na śmierć wbrew części rodziny i znajomym.

No i gdzie to prawo do decydowania "o swoim brzuchu" wściekle wykrzykiwane przez feministki na manifestacjach? Gdzie te feministki?

Jak to gdzie !? Pewnie bojkotują kolejną "seksistowską" reklamę w telewizji...

A gdzie się podziała dziennikarska rzetelność?

Olga (przyp. autora) poprosiła rodziców, żeby zrobili mu (dziecku) normalny pogrzeb, z księdzem. Kapłan z jej parafii długo zastanawiał się, czy dziecko bez mózgu mogło mieć w ogóle duszę. Może to ciało, istotka, a nie prawdziwy człowiek? Znaleźli innego duchownego, ten przynajmniej nie robił problemów. Jasia pochowali w rodzinnym grobie.

Czemu zabrakło informacji o tym, że duchowny złamał prawo kanoniczne, które daje prawo do pochówku, każdemu dziecku? Gdzie komentarz wspomnianego księdza? Gdzie komentarz jego przełożonego?

Ni ma!

Czemu ni ma? Bo mogło by to rozwiać oczywistą puentę - kościół najpierw nakazuje urodzić bo to człowiek, a później nie chce pochować bo to nie człowiek

Taki też wniosek wyciągnęło wiele osób (wystarczy poczytać komentarze). Wieść rozniesie się szybko i jakoś wątpię, że ktoś doda na końcu, że inny ksiądz problemów nie robił.

Także Pani dziennikarka trafia do wora!

pzdr.