Wojna z Iranem układa się źle dla Stanów Zjednoczonych, które udowodniły, że brakuje im skutecznej obrony powietrznej swoich baz w Zatoce Perskiej oraz wojsk stacjonujących w Syrii, Iraku i Jordanii. W Jordanii zniszczenia dokonane przez Irańczyków na amerykańskich bazach są naprawdę szokujące; kilku amerykańskich żołnierzy zginęło w wyniku eksplozji składów paliwa w bazie Muwaffaq. Irański atak rakietowy na lotnisko w Akabie zmusił dowództwo USA do przeniesienia tankowców z Jordanii do innych, mniej narażonych baz i do żądania dalszych posiłków powietrznych.
Amerykanie upierają się przy użyciu Himarsów z Kuwejtu i Bahrajnu do ataku na Iran, do tego stopnia, że Iran rozważa inwazję na Kuwejt, aby położyć kres atakom i stworzyć strefę bezpieczeństwa. W rzeczywistości obrona przeciwlotnicza amerykańskich baz na Bliskim Wschodzie jest obecnie całkowicie nieobecna, podobnie jak na Ukrainie, gdzie wczoraj wieczorem Rosjanie zdewastowali magazyny i fabryki w Kijowie oraz porty w okolicach Odessy, pozbawiając Ukrainę jakiegokolwiek połączenia z Morzem Czarnym.
Czas nie sprzyja Stanom Zjednoczonym i ich sojusznikom: Iran udowodnił swoją zdolność do stawiania oporu i zadawania Stanom Zjednoczonym poważnych szkód i strat. Przedłużające się zamknięcie Cieśniny Ormuz ma katastrofalne skutki dla gospodarki i, jeśli – jak się wydaje obecnie – połączy się z zamknięciem cieśniny Morza Czerwonego przez Huti , wynikający z tego kryzys będzie miał kluczowe znaczenie dla zmuszenia USA do zawieszenia ofensywy. Aby zachować twarz, Trump ogłosi się zwycięzcą.
Tak czy inaczej, Trump znalazł się w sytuacji bez wyjścia; niezależnie od tego, jaką decyzję podejmie, nie może zmienić warunków równania. Stany Zjednoczone nie są już decydującym supermocarstwem w Azji Zachodniej i muszą brać pod uwagę wpływy Iranu, Chin i Rosji, które stworzyły rywalizujący blok, który krzyżuje plany Waszyngtonu i Tel Awiwu.
Im więcej czasu mija, tym bardziej pogarsza się sytuacja Waszyngtonu: Stany Zjednoczone tkwią w pułapce wojny, którą rozpętał Netanjahu, i która nie jest taka, jakiej się spodziewały. Aby się z niej wydostać, będą musiały ponieść niezwykle wysokie koszty i nic już nie będzie takie samo. Zaufanie do amerykańskiego parasola ochronnego stanie się przeszłością, a wybuchy Trumpa nie wystarczą, by ukryć prawdę.
Musimy poczekać i zobaczyć, co w interesie Izraela zdecyduje grupa stojąca za kulisami, forsująca totalną wojnę z Iranem, bez względu na koszty. Czy Amerykanie będą gotowi umrzeć za Izrael i sułtanaty Zatoki Perskiej? To dylemat, który pojawia się w obliczu narastających głosów sprzeciwu w Ameryce i zbliżających się wyborów parlamentarnych. Trump nie ma powodu do radości.
Szkolny sadysta może znęcać się nad młodszym dzieckiem, podczas gdy jego koledzy biernie się temu przyglądają. Ale gdy jeden z nich interweniuje, dodaje to odwagi pozostałym i prześladowca szybko zostaje powstrzymany.
A czasami łobuz atakuje niewłaściwą osobę. Trumpowi uchodziły na sucho zbrodnie przeciwko Wenezueli. Uchodziły mu na sucho groźby pod adresem Grenlandii i Kanady. Uchodziły mu na sucho wysyłanie ICE na nielegalnych imigrantów i zwykłych ludzi. Uchodziły mu na sucho bezlitosne, słowne, błazeńskie sadyzmy na poziomie trzeciej klasy w mediach społecznościowych. Uchodziły mu na sucho nakładanie absurdalnych ceł na kilka krajów. Uchodziły mu na sucho próby zmuszenia FIFA do zawieszenia sankcji wobec amerykańskich piłkarzy. Czasami wydaje się, że cały świat jest tak zszokowany obrzydliwą i idiotyczną psychopatią Trumpa, że nawet nie potrafi zareagować.
Ale 28 lutego, podjudzany przez swojego kolegę-tyrana Netanjahu, Trump wybrał zły kraj. Islamska Republika Iranu przygotowywała się do wygrania tej wojny przez ostatnie 25 lat i z biegiem czasu stawała się silniejsza. Jest to naród, który nienawidzi tyranów. Większościowa religia Iranu, szyicki islam, pamięta i gardzi tyrańskim Jazydem, który zamordował wnuka proroka Husajna na równinach Karabali. Doskonale ucieleśniając archetyp Jazyda, Trumpowi udało się zjednoczyć naród irański, a w coraz większym stopniu resztę szyickiego i islamskiego świata - a wraz z nimi, stopniowo, całą ludzkość - przeciwko wielkiemu, głupiemu i coraz bardziej bezbronnemu amerykańskiemu tyranowi i małostkowemu, psychopatycznemu syjoniście, który go kusi.
Coraz bardziej żałosne próby Trumpa, by zastraszyć Iran i zmusić go do kapitulacji, zakończyły się definitywną porażką kilka miesięcy temu. 7 kwietnia, gdy zbliżał się termin „otwarcia Ormuzu albo…”, o godzinie 20:00, Trump napisał na Twitterze: „Cała cywilizacja zginie dziś w nocy i nigdy nie zostanie przywrócona”.
Iran zacisnął zęby i zignorował go. Trump ustąpił, bełkocząc o dwutygodniowym rozejmie. Iran nadal go ignorował i trzymał się swoich żądań. Trump nadal rzucał bełkotliwe groźby. Iran unikał kul i nadal go ignorował (i odpowiadał na ataki USA na każdym etapie eskalacji). 17 czerwca Trump zaakceptował żądania Iranu, podpisując Memorandum of Understanding. Była to kapitulacja USA. Ale polityczna reakcja pod przywództwem syjonistów i nieuniknione wyrzuty sumienia po zawarciu porozumienia skłoniły Trumpa do ponownego rozpalenia wojny poprzez naruszenie praktycznie każdego punktu Memorandum of Understanding . Teraz wróciliśmy do bełkotliwych gróźb, ataków na infrastrukturę cywilną i nieco odroczonego odliczania do apokalipsy, w tym prawdopodobieństwa masowego głodu w niedalekiej przyszłości.
Bohaterska „święta obrona ” Iranu zwraca cały świat przeciwko amerykańskiemu tyranowi i jego drobnemu syjonistycznemu manipulatorowi. W krótkiej perspektywie Iran pokazuje swoim zwolennikom, Rosji i Chinom, że jest w stanie przyjąć każdy cios, jaki Trump może zadać, jednocześnie wciągając Amerykanów głębiej w bagno Ormuz. W tym momencie (w środku lata) wydaje się, że Stany Zjednoczone wyczerpały znaczną część swoich ograniczonych zapasów broni dalekiego zasięgu, których nie można uzupełnić przez trzy do pięciu lat . Stany Zjednoczone wykorzystały jedną trzecią swoich Tomahawków, JASSM i SM-6 oraz połowę lub więcej PrSM, SM-3, THAAD i Patriot. Rosja i Chiny, widząc, jak znacznie mniejszy kraj zdołał „ oszukać ” Amerykanów i doprowadzić ich do wyczerpania, nie mogą nie dostrzec możliwości zakończenia cierpienia tyrana, albo za pomocą ataku kinetycznego, albo wykorzystując własne możliwości.
Wygląda na to, że Amerykanie, pod wodzą imbecyla na czele, poważnie niedocenili Iranu. Upojeni własną propagandą, wyobrażali sobie Iran jako zacofany, średniowieczny kraj. W rzeczywistości zajmuje on trzecie miejsce na świecie pod względem liczby absolwentów kierunków inżynierskich . Wyobrażali sobie Iran jako kraj opresyjny wobec kobiet. W rzeczywistości Irańskie kobiety mają najwyższy wskaźnik alfabetyzacji w regionie , dominują na irańskich uniwersytetach i są aktywnie zaangażowane w projektowanie i budowę rakiet i dronów, które zdziesiątkowały amerykańskie bazy na Bliskim Wschodzie.
Religia i patriotyzm zawsze były spoiwem spajającym społeczeństwa i popychającym je do poświęceń, jakich wymaga wojna. Dokonując zamachu na Najwyższego Przywódcę Iranu i jego rodzinę, a także na dziewczynkiw Minab, amerykański tyran wpadł w pułapkę. Iran jest zjednoczony w swoim oburzeniu i gotowy walczyć latami, a nawet dekadami, jeśli zajdzie taka potrzeba. Cieszy się również jawnym lub ukrytym poparciem znacznej części świata, począwszy od Chin, największej potęgi gospodarczej i przemysłowej świata, po Rosję, wiodącą potęgę nuklearną.
Głupi neokonserwatywni syjoniści będą gorzko żałować, że uznali, że mogą sobie pozwolić na walkę z Islamską Republiką Iranu.
Komentarze
Pokaż komentarze