Astma i sport, czyli wiele hałasu o nic (?)

Zawodowo (naukowo) param się pozostałościami substancji chemicznych w żywności. Obserwuję dyskusję wywołaną przez Justynę Kowalczyk i jej sztab nt. stosowania przez inne zawodniczki substancji z grupy beta-agonistów ( β2-mimetyki). Jako że te substancje są również w zakresie mojego i moich kolegów zainteresowań, poszukaliśmy artykułów NAUKOWCH (a nie dziennikarzy, którzy o farmakologii leków mają blade pojęcie) na temat rzekomego wpływu leków wziewnych na wydolność organizmu. Zaznaczam, że istotne jest tutaj rozróżnienie pomiędzy tą samą substancją przyjmowaną wziewnie i dożylnie. Z reguły substancje przyjmowane wziewnie osiągają niskie stężenia w krwiobiegu, ich wpływ na wydolność organizmu jest zatem dyskusyjna.

Zachęcam zatem do przeczytania poniższego artykułu:

Alergologia Info, 2009,IV,5-6; 205-210

Astma i sport

Ziemowit Ziętkowski¹*, Elżbieta Ziętkowska^2,3, Anna Bodzenta-Łukaszyk¹

¹Klinika Alergologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku

²Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Białymstoku

³Państwowa Wyższa Szkoła Informatyki i Przedsiębiorczości w Łomży – Instytut Medyczny w Łomży

alergologiainfo.pl/pl/articles/item/17076/astma_i_sport

Dla leniwych i nie mających czasu zamieszczam konkluzję:

"Podsumowując, wyniki większości badań wskazują, że wziewny salbutamol nie ma  wpływu na zużycie tlenu, wydolność serca, siłę mięśniową, zdolność do wykonywania wysiłku, a  wpływ salmeterolu na wydolność organizmu nie różni się od placebo u zdrowych sportowców. Wziewne β2-mimetyki nie poprawiają osiągnięć sportowych u zdrowych sportowców".

Zatem cała pretensja do biegaczek stosujących wziewne leki (oficjalnie dozwolone!) to raczej histeria NIE MAJĄCA NAUKOWYCH PODSTAW.