Jak oni się ładnie gniewają - Euro dobry deal

Obejrzałem właśnie skrót relacji ze spotkania lidera partii  rządzącej i szefa największej partii opozycyjnej. Niecałe 2 godziny spotkania i dwie osobne konferencje, żeby naród przypadkiem nie pomyślał, że wojna się skończyła i zapadły wspólne ustalenia.

Obaj Panowie Donald Tusk i Jarosław Kaczyński spokojnie znaleźli by  miejsce w jednych ławach rządowych. Skoro jednak następca AWS-UW w postaci POPiSu się nie udał to nie wypada nic innego jak kontynuować ideologiczną wojnę o rząd dusz w RP. Warunki są sprzyjające, więc obie strony nie szczędzą sobie razów i uszczypliwości, byle tylko okazać się zwycięzcą w tym bratobójczym pojedynku. Ale do rzeczy. Od pewnego czasu czekałem na referendalny ruch PO w sprawie referendum. Jest oczywiste, że zbliżają się wybory, z punktu widzenia obywatela są raczej drugorzędne, bo chodzi o odległy i pozbawiony większych kompetencji  Parlament Europejski. Trzeba zatem znaleźć sposób by skłonić Polaków do wypełnienia obywatelskiego obowiązku, żeby frekwencja nie była zbyt niska. I taką okazją staje się temat euro.

Obie partie, PO i PiS walczą o wyborcę, nie walczą natomiast o suwerenną politykę monetarną RP. Różnice, choć bardzo eksponowane, polegają na odwlekaniu bądź przyspieszeniu daty rezygnacji z narodowej waluty. Światowy kryzys ma sprzyjać zastraszeniu Polaków, żeby nikt nie wątpił w dobrodziejstwa euro. W rzeczywistości to droga do nikąd. Medialny spór, który ma polegać na tym czy mamy zlikwidować złotego w 2011 czy może dwa lata później to po prostu oszustwo. Ani obecny ani poprzedni premier nie zrobili nic by oddalić od Polski widmo członkostwa w euro. Natomiast obrona naszej narodowej waluty pozostaje sprawą fundamentalną. Na to jednak niestety nie stać ani obecnej opozycji, ani rządzącej Platformy. Pozostaje zatem czekać na treść pytania referendalnego, które uzgodnią obie partie, dość skutecznie polaryzujące polską scenę polityczną, przynajmniej na razie.