Na początek "prośba"

Proszę tylko o jedno. Drodzy czytelnicy nie starajcie się tego oceniać i klasyfikować, w kategorii zgadzam się lub nie zgadzam się, bo zrobicie wtedy błąd. Nie powinniście zgadzać się czy nie zgadzać, nie o to chodzi. Chodzi o pobycie ze mną i o nic więcej. Czytając tego bloga podążajcie za mną. Złapcie mnie za rękę, tak jakbym był, przy was bardzo blisko i poruszajcie się po miejscach, po których postaram cię oprowadzić. Zobacz to, o czym piszę. Nie spieraj i nie mów: „tak”, nie mów : „nie”, nie przytakuj i nie zaprzeczaj. Po prostu bądź ze mną w tej chwili i to wszystko. Chodzi tu o wgląd w myśli drugiego człowieka. Gdy patrzysz na drzewo bądź z nim, wsłuchaj się w szelest jego liści, a nie oceniaj i nie krytykuj. Nie mów te liście mi się nie podobają, te gałęzie są za krzywe, pień za gruby lub za cienki. Po prostu chwilę ze mną pobądź i to wszystko. Aczkolwiek czytaj z uwagą, ale nie z koncentracją, przez uwagę rozumiem czytanie ze świadomością, a nie z przytępionym umysłem, czytanie z inteligencją, z życiem, z otwartością. Jesteś tutaj, teraz, ze mną. Właśnie to mam na myśli mówiąc o uwadze. Nie jesteś gdzieś indziej. Nie porównujesz tego, o czym piszę z tym co już wiesz. W ogóle nie porównujesz, nie osądzasz. Nie osądzasz wewnątrz, w sobie, czy to, o czym piszę jest prawdą czy nie, albo na ile jest to prawdziwe. Postaraj się, po prostu, ze mną pobyć. Pokazuję ci, mały fragmencik mojego umysłu i to wszystko. Jeżeli ty będziesz chciał szczerze pokazać jakiś fragmencik siebie, czymś szczerym i autentycznym sie podzielić, to zapraszam i chętnie cię wysłucham. Ludzie przestali siebie słuchać, słuchają najczęściej swojego "chorego" umysłu. 

"Staram się" być otwarty, świadomy (jeżeli jesteś świadomy to właśnie taki jesteś, jak tu piszę, bez wybierania wiecznie dzielącego umysłu, jeżeli jesteś świadomy i bez umysłu,lepiej, bez dominującego umysłu jesteś całością i razem z tą całością, która cię otacza), wrażliwy, czujny, uważny, prznikliwy, odczuwający, widzący, słyszący. Staram się wszystko poznać, zrozumieć (w sposób bardziej bezpośredni, poprzez bezpośrednie doświadczanie życia i jego zgłębianie, jestem pod tym względem bardzo "naukowy" (tzn. świadomie korzystać ze swojego umysłu, mieć świadomość swojego ciała, swoich emocji, swojego umysłu, swojego ducha poprzez obserwację, weryfikację tych obserwacji, poprzez umysł, kontemplację problemów jak i poprzez medytację, stany bez-umysłu), staram się zagłebić i poznać przyczyny, a nie rozwodzić i krążyć wokół skutków, zaakceptować życie takie jakie jest, współczuć sobie i innym. Nie należę do żadnej sekty, ani religi instytucjopnalnej. Jestem tylko i wyłącznie przedstawicielem samego siebie. Staram się zgłebić zarówno świat "mistyki" jak i "nauki". Mogę otwarcie rozmawiać o wszystkim i niczym, bo czasem z niczego może powstać wszystko. Z pustki może powstać nawet cały wszechswiat. "Staram się" na daną rzecz popatrzeć z wielu punktów ,a nie tylko z jednego tzn. czubka swojego nosa, czubka swojej wiedzy. Wolę patrzeć na siebie z poziomu całości niż z poziomu swojej wiedzy na całość. Wolę "Sokratesowskie" wiem ,że nic wiem, niż udawanie, że jednak coś wiem. "Staram się" być szczery, a kto z tą szczerością coś później zrobi, to zależy tylko od niego. Nie koncentruj się na moich słowach, bo to tylko niedoskonałe słowa, ale staraj się dostrzec co pod , za, poza , nad tymi słowami się unosi. Nie chcę dyskutować o słowach, lecz o tym, co za nimi się kryje. Nie musisz się ze mną zgadzać, nie o to chodzi abyś zgadzał się, albo nie zgadzał, ale żebyś potrafił patrzeć, prawdziwie, szczerze i tak jak ty to widzisz, ponieważ nie żyjesz w tym samym świecie co inni, nie może tak być,  ponieważ umysły innych ludzi nie są podobne do twojego, tak jak inny masz kod DNA, linie papilarne, tęczówkę oka itp. Więc nie daj się wtłoczyć w ramki, które ktoś dla ciebie przygotował.