Płomień i lód

Leonard Cohen - Joan of Arc

                 

Tylko płomień szedł za Joanną w tamtą noc
gdy nadjechała poprzez mrok
Znikł księżyc, który w zbroi lśni?
Któż jej pomoże przejść przez noc i dym?

Tej wojny, rzekła, dość już mam
Niech to co było, wróci znów
Weselny pragnę przywdziać strój
By pod nim skryć miłości wielki głód

Twe słowa bardzo cieszą mnie
Od dawna bacznie śledzę cię
I chciałbym zdobyć, gdybym mógł
Dziewicę chłodną, zimną niczym lód

Surowo rzekła: Kim żeś jest?
Bo przed nią w dymie ukrył się
Cóż, jestem ogniem, odrzekł on
Kocham dumę i samotność kocham twą

Mój ogniu, jeśli chłodu chcesz
Me ciało w swe ramiona weź...
To mówiąc wspięła sie na stos
Oddając mu swą rękę i swój los

A on w ognistym sercu swym
Joanny D'Arc popioły skrył
Weselnym gościom oddał zaś
Jej strój weselny, w pół zwęglony płaszcz

Widziałem ją, słyszałem płacz
Widziałem w oczach chwały blask
Czy miłość zawsze musi być
Aż tak okrutna i tak mocno lśnić?

Tłumaczenie: Maciej Zembaty

---

Now the flames they followed Joan of Arc
as she came riding through the dark;
no moon to keep her armour bright,
no man to get her through this very smoky night.
She said, "I'm tired of the war,
I want the kind of work I had before,
a wedding dress or something white
to wear upon my swollen appetite."

Well, I'm glad to hear you talk this way,
you know I've watched you riding every day
and something in me yearns to win
such a cold and lonesome heroine.
"And who are you?" she sternly spoke
to the one beneath the smoke.
"Why, I'm fire," he replied,
"And I love your solitude, I love your pride."

"Then fire, make your body cold,
I'm going to give you mine to hold,"
saying this she climbed inside
to be his one, to be his only bride.
And deep into his fiery heart
he took the dust of Joan of Arc,
and high above the wedding guests
he hung the ashes of her wedding dress.

It was deep into his fiery heart
he took the dust of Joan of Arc,
and then she clearly understood
if he was fire, oh then she must be wood.
I saw her wince, I saw her cry,
I saw the glory in her eye.
Myself I long for love and light,
but must it come so cruel, and oh so bright?