Donald Tusk nie będzie kandydatem na prezydenta?
Dlaczego mu nie wierzę kiedy to mówi?
Dlaczego uważam, że bycie tym kandydatem jest "wewnetrznym imperatywem" obecnego premiera?
Czy dlatego, że nie umiem pogodzić deklaracji o "misji cywilizacyjnej dla Polski" prezesa Rady Ministrów z obecnym stanem państwa, którym Donald Tusk zarządza?
Może dlatego, że nie umiem złożyć dłoni do oklasków, patrząc na "szamotaninę prywatyzacyjną" i kolejne kolapsy planów pozyskania 200 mld dla budżetu państwa? Gdzie tu są sukcesy przywódcze premiera?
Gdzie jest sukces w walce o finanse Rzeczypospolitej - gdy dziura budżetowa osiąga obecne rozmiary?
Ślicznie wygladają wyniki procentowe na kolorowej mapie Europy - ale jak się one przekładają na położenie ekonomiczne obywateli? Szósta potega Europy? W GDP wyprzedzają nas nawet takie potęgi jak Słowacja, Czechy czy Węgry...
Widzieliśmy na tej mapie sukces obywateli czysukces ekonomistów?
Dotychczasowe "dokonania" premiera Donalda Tuska skłaniają mnie do podejrzeń, że pełnienie funkcji szefa partii rządzącej i szefa rządu są mu potrzebne jedynie dla budowania swojego wizerunku "fajnego faceta" - żeby jego ugrupowanie mogło spokojnie czerpać korzyści płynące z pełnienia władzy w naszym kraju.
Dlatego też myślę, że gdyby rzeczywiście skuteczne rządzenie naszym krajem miało być "misją" Donlada Tuska - to by to.... robił! Uważam, że tego nie robi - a funkcja państwowa jest elementem budowania wizerunku.
W efekcie - Donald Tusk jest "permanentnym kandydatem", bo tylko "kandydowanie" nadaje sens jego publicznemu funkcjonowaniu.
Stąd wzięła się rymowanka w tytule: "Kandydat w permanencji" nie wytrwa w abstynencji.
Czekam na Wielki Powrót...
...bo alternatywą będzie Wielki Odwrót.
Tylko kto będzie wtedy za Donalda Tuska skakał do Elstery?
Komentarze
Pokaż komentarze