PiS brnie nad przepaść fundamentalnej niszowości

Zamiast zając się punktowaniem populistycznego rządu.

 

Metody jakimi się obecnie posługują ludzie PiS-u wobec „nielojalnych” rozłamowców są wyjątkowo żenujące i osłabiające jakikolwiek rzeczowy dyskurs.

 

Pomówienia, oskarżenia, groźby, grożenie paluchem, wyśmiewanie, obrażanie, upokarzanie, banalizowanie, poszukiwanie kozła ofiarnego. Jakbym przysłuchiwał się „zabawom” skonfliktowanych dzieciaków w szkole podstawowej, przy czym tu stroną bierną, atakowaną jest PJN.

 

Pomówienie ludzi PJN o udział w spotkaniach i politycznych rozmowach z posłem z Lublina na temat PJN (powoływanie się na wpisy, wypowiedzi z pewnego sławetnego bloga są doprawdy „wiarygodnym” źródłem).

 

Oskarżenia o zdradę.

 

Grożenie marginalizacją, wróżenie porażki, pohukiwanie.

 

Upokorzeniem i upupieniem miała być uchwała Komitetu Politycznego ws. nawoływania do powrotu secesjonistów. Na szczęście, rozsądek większości posłów PiS zwyciężył. Obyło się bez kompromitacji.

 

Pani poseł Beata Szydło i jej śmieszna argumentacja ws. ewentualnego stanowiska wicemarszałka Sejmu dla PJN, też mnie rozbawiła (trywializowanie i banalizowanie). Trudno to nawet tłumaczyć i wyjaśniać, bo należałoby sięgnąć do źródeł, czym polityka jest. Polityk musi posiadać narzędzia do działania, także w formie stanowisk, np. weźmy takie stanowisko wiceprezesa partii. Głos pani wiceprezes jest głośniejszy, reprezentuje klub, partię, jest jej twarzą. Argumenty pani poseł to rzecz jasna doktryneria, populizm, jest to zbyt wyraźne. Ludzie tego jednak nie kupią.

 

PJN jako kozioł ofiarny. Zrzucanie odpowiedzialności za porażkę w wyborach samorządowych na secesjonistów. Nie zda się to na nic, PJN nie jest źródłem porażki, ale konsekwencją formuły, która przyjął PiS.

 

Wyśmiewanie fryzur konkurencji. Brak komentarza.

 

Obrażanie uczciwych ludzi, nazywanie ich „moralnie skompromitowanymi”, nielojalnymi, o przepraszam, na to nie ma mojej zgody.

 

Ta taktyka nie odniosła sukcesu i zrozumienia Polaków, PJN święci absolutne tryumfy w mediach, w rozmowach o polityce przeciętnych, szarych ludzi, jest odbierana z sympatią, z lekkimi nadziejami, z ostrożnością także, ale w oczekiwaniu, nazwijmy to słowem Marszałka Dorna, ludzie na razie odnoszą się do PJN z "neutralną sympatią".

 

Z kolei co do PiS-u, no nie, co do wymienionych mrocznych punktów, rozumiem, że na taki poziom mogą się wznosić anonimowi frustraci i fanatycy z forum internetowego, którzy ukryci za nickami odważnie obrażają ludzi, ale w życiu codziennym, pewnie gryzą się w język. Jednak od polityków i osób publicznych, domagamy się wszyscy wysokich standardów (dlatego m.in. poległy bliźniaczki pana Napieralskiego).

 

Powyższe metody nie zjednają rozczarowanych wyborców PiS-u. Dalej będą rozczarowywać, zniechęcać.

 

Mało tego, co radykalniejsze stronnictwa PiS-u starannie pracują nad dalszym zrażaniem tych jeszcze, którzy pozostali w szeregach sympatyków, co prowadzi do pełnej marginalizacji.

 

PiS skazuje się tym samym na wieczne 25% i bycie wieczną opozycją.

 

Osobiście uważam, że najlepszym obrazem aktualnego sporu politycznego, jaki jest prowadzony w Polsce

były wczorajsze przepychanki pani poseł Wróbel z panem posłem Czumą.

 

Ordynarna kłótnia, wypisz, wymaluj, jak ze straganu. Wstyd.

 

Mam jednak nadzieję, nie ukrywaną, że skoro PiS, dzisiejszymi słowami pana posła Hofmana zadeklarowało „koniec dyskusji o PJN”, zatem tego słowa dotrzyma i przestanie się zajmować kolejną opozycją PiS-u, mniej lub bardziej wyobrażoną, czyli rozłamowcami; zmobilizuje się wreszcie i zacznie konstruktywną i wyraźną krytykę rządu PO-PSL, idąc do wyborów po dobry wynik, czego im osobiście życzę.

 

Na przykład następnym razem, gdy zostanie zaproszony gen. Jaruzelski do Pałacu Prezydenckiego mam nadzieję, że nastąpi jakaś społeczna mobilizacja, antyjaruzelska manifa centroprawicy pod wspólnym sztandarem obrony wartości Solidarnościowych zorganizowana przez opozycję (nie liczę SLD), widziałbym tam i siebie i wiele osób z mojego środowiska.