Wstydliwy problem mężczyzny.

Bezpłodność jest problemem o którym się nie mówi, jest tematem "tabu", może dlatego, że gdy dotyka ona mężczyzn, godzi ona nie tylko w męskość mężczyzny ale również w cały system wartości. Choć są metody, które mogą poprawić jakość nasienia, mężczyzna, który usłyszy "wyrok" od lekarza urologa : " Jest Pan bezpłodny, przykro mi", przeżywa szok.

Znałem jedną osobę, którą ten problem dotknął. Bezpłodność dla mężczyzny jest wielkim dramatem, z którym najcześciej boryka się sam. Jego samoocena spada, bo jak może być "stuprocentowym facetem", kiedy nie może dać swojej kobiecie, dziecka, które być może i on sam pragnie. Wyjście z tej tragedii jest trudne, ale możliwe. Medycyna idąc naprzód, ma leki, poprawiające lub niwelujące przyczyny bezpłodności. Jednak co z sytuacją, gdy dana bezpłodność z natury jest już nieuleczalna?

Na forach internetowych można przeczytać zwierzenia osób, których dotknął ten problem. Mężczyzna z biologicznego punktu widzenia, podobnie jak kobieta, pragnie posiadać potomstwo, aby przekazać dziecku swój system wartości, kochać je i być "głową rodziny". W sytuacji kiedy jest to niemożliwe, pojawiają się problemy, czasem "nie do przejścia", kończące się samobójstwem.

Kobieta, którą dotyka problem bezpłodności, idąc ulicą i patrząc na inne dzieci, odczuwa wewnętrzną pustkę. Podobnie jest z mężczyznami, choć rzadko się do tego przyznają, nawet przed najbliższymi przyjaciółmi. Problem płodności, może być przyczyną zerwania związków, rozbicia małżeństw, itd, jeżeli jedna lub druga strona patrzy na siebie jak na "nasieniodawcę". Kobiety mają większą tendencję do opuszczania mężczyzny niż vice versa, jednak powstaje tu pytanie: czy przyczyna bezpłodności musi być konsekwencją tak wielkich dramatów i rozbicia małżeństw lub związków?

Odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna, wszystko zależy od punktu widzenia.

A jakie zdanie na ten temat macie Państwo? 

Pisarz: Tomasz Matjas