W źrenicy czasu

W zaklętych płomieniach wulkanu
niebo zasnute dymem błyskawic

na niebie święte krzyże
na ziemi płacz ojca i matki

w źrenicy oka odbijasz się ty
z wężem wokół głowy

zawieszony na parapecie myśli
wierzysz, że to chwila prawdy

tornado zniszczyło konstelację gwiazd
smuga cienia tnie nasz czas

wino w szkle
bije w rozmytą bólem twarz