Cezary Michalski, były redaktor (der) "Dziennika" i czołowy reprezentant medialnej sekcji nowotworu pt. prawica laicka - a od pewnego czasu jeden z redaktorów „Krytyki politycznej”, z właściwym sobie wdziękiem uczcił rocznicę Powstania Warszawskiego. W ten właśnie sposób, druzgocącą i odkrywczą (jego zdaniem) krytyką Powstania ponownie przebił się do ogólnokrajowych mediów...
Jeżeli ktoś odczuwa nadal sado-masochistyczne ciągotki do czytania Cezarego Michalskiego, to tu można dać im upust : http://www.krytykapolityczna.pl/Opinie/MichalskiZebyPowstanienieposzlonamarne/menuid-1.html
Jednocześnie zastrzegam, że ta informacja w żadnym wypadku nie jest reklamą ani autora, ani tym bardziej artykułu.
Natomiast, jeśli mimo wszystko ktoś bohatersko przebrnie przez ten artykuł, to zapewne sam zauważy, że redaktor Michalski jest coraz mocniej dotknięty palikotyzmem polityczno-medialnym.
Informuję czytelników, być może nieobytych z patologią mediów, że są to typowe objawy dużo cięższej choroby, zresztą chyba najcięższej jaka może dotknąć dziennikarza czy polityka, a mianowicie pustki wewnętrznej.
Co do tej ostatniej, to na podstawie testów klinicznych (na najczęściej niczego nieświadomych) nosicielach tego wirusa, stwierdzono niezbicie, że jej przyczyną jest postępujący brak czegokolwiek ciekawego lub mądrego do powiedzenia.
Natomiast ten, kto pierwszy znajdzie na nią lekarstwo, lub jakiekolwiek skuteczne antidotum, stanie się automatycznie laureatem Nagrody Nobla z „medycyny salonu”.
Komentarze
Pokaż komentarze (9)