Uwodzenie

Zygmunt Jan Prusiński


UWODZENIE

Jeśli płoty i to krzywe mają
swoje pieśni w ogrodach
i kiedy mijam je w kapeluszu
paląc fajkę z myślami o tobie
to grzech nie zaczepia
moich słów w poezji.

Rozniecam ogień i układam
wiersz o życiu w miłości
w momentach przytulenia
kiedy całujesz moje usta -
otwarty jestem skrzydłami
by spłonąć w twych rękach.

Uwodzenie jest pieśnią
tak rozumiem miłość kobiety
którą odnalazłem późno
w swoich dojrzałych latach -
więc tylko dobrocią
za dobroć piszę te wiersze.


2.7.2017 - Ustka
Niedziela 06:21

____________________

Cytat Margot Bene

"Pragnienia po to są aby je spełniać, a Ty i Twój przyjaciel Wojownik świetnie się spisujecie. Teraz wracam do ostatniego wiersza pt. (Uwodzenie). Wiersz ma niebywały ładunek emocjonalny, jest utworem, który stawia autora na wyżyny poezji miłosnej. Jest w nim miłość do przyrody, odnajdujemy ją we wspomnianych ogrodach, jest silne powiązanie poezji z życiem poety i stąd w wierszu to rozniecanie ognia i rozpostarte skrzydła, a wszystko to aby wyrazić siebie i uczucie. Wiersz jest pełen osobliwego uroku - więc czytajmy i zachwycajmy się jego melodią uwodzenia."

4.07.2017 - 10:33