O ciągłości obowiązków państwa wobec jego obywateli, o roli ministrów, o bezduszności urzędniczej. O braku poczucia misji u polityków. Tak mówiła przez kilkanaście minut Danuta Olewnik. Językiem pięknym,emocjonalnym. Z goryczą, ale bez cienia chamstwa czy zbędnej agresji.
O bezradności tych, dla których minister nie ma czasu, a do którego,aby się dostać, trzeba znaleźć ”wprowadzających”. Mimo, że sprawa jest wagi czyjegoś życia. Jak w przypadku Jej brata, Krzysztofa Olewnika.
Ci sami ministrowie i politycy, którzy nie widzą nic zdrożnego, aby zajmować się aplikacjami córek biznesmenów –tupeciarzy, nie mają woli ani podobno –możliwości reagowania w tak ekstremalnych przypadkach, kiedy podległe im służby,przez świadomą bądź nabyta nieudolność, nie robią nic, aby wspomóc obywatela.
Policjant, któremu giną dokumenty, (wraz z samochodem,)który jest odpowiedzialny za zaniedbania, wraz z upływem lat jest awansowany do stopnia naczelnika wydziału kryminalnego. Miesiąc temu. Prawie w tym samym czasie, gdy była ekshumacja Krzysztofa Olewnika, bądź osoby, która pod tym nazwiskiem została pochowana.
Minister, bezpośredni szef owych policjantów-nieudaczników, traktuje rodzinę porwanego jak natrętów. A zarzut o dziwnym zbiegu okoliczności zaginięcia papierów kwituje krótkim: czy państwo wiecie ile samochodów dziennie ginie w Warszawie? Piękny zabieg erystyczny...może „ciołki” natręci nie skojarzą szczegółów, takich jak te, że to był samochód policyjny...
Zwykle takie półprawdy przeciez u wyborców skutek odnosiły. Ba, nadal odnoszą!
Z ogromnymi emocjami słuchałam Danuty Olewnik. Czytelnicy mojego bloga, może pamiętają, że kilka lat wcześniej i moją rodzinę dotknął podobny koszmar: ”niemocy” policji i organów ścigania wobec podejrzanej konduity biznesmenów i mafii. Podobnie jak w przypadku Olewników, nie otrzymaliśmy żadnego wsparcia od władz.Przez 3 lata wydaliśmy majątek na ochronę życia nas i naszych dzieci. Tak samo jak o Olewników, dostarczane nam po drugim(!) strzelaniu do nas,urządzenie do nagrywania,było zepsute.,Musieliśmy organizować je sami. Podobnie jak w przypadku rodziny Olewników, prokuratura i policja nie potrafiła dojść do prawdy, mimo dostarczanych jej przez nas dowodów. Do dzisiaj mam taśmę z nagraniem prawnika ”:biznesmena” z żądaniem „wykupu: naszego nieistniejącego długu, zwróconą nam przez prokuraturę z adnotacją,że „słaba jakość i sposób nagrania,uniemożliwiają użycie nagrania jako dowodu w sprawie.. Podobno był list gończy za biznesmenem, a on spokojnie funkcjonował w firmie swojej żony. Nasz ciemiężyciel nigdy nie został oskarżony o zlecenie psychicznego maltretowania nas i próby zabójstwa naszych dzieci. A my żyjemy z przekonaniem, ze to ogromny majątek, jakim dysponował ów „biznesmen” był przyczyną, dla której taka niemoc, organy ścigania, w stosunku do niego ogarniała.
W ciągu zaledwie dwóch dni,przed Komisjami Śledczymi padły zarzuty pod adresem polityków i urzędników państwowych. Wczoraj, kiedy biznesmen ze Śląska, obrzucając błotem,wymuszał ochronę swojego dobrego imienia, ze względu na stan swojej kasy, równocześnie traktując ministrów jak chłopców na posyłki.
I dzisiaj, kiedy także dobrze sytuowana, Danuta Olewnik, uczyła polityków, jak powinni pełnić swoją rolę jako urzędnicy państwowi, ministrowie, prokuratorzy. Jak nie powinni zatracać tego, że są ludźmi,których obowiązują te same relacje i wartości, które ważne są w życiu codziennym każdego obywatela.
Sobiesiak, swoimi inwektywami, namalował ponury obraz państwa, utwierdzając nas w przekonaniu, że póty tacy jak on, będą kumplami polityków, ten obraz się nie zmieni. Danuta Olewnik,walcząc o prawdę o sprawcach zbrodni na swoim bracie, walczy także o prawidłowe funkcjonowanie państwa. O przywrócenie proporcji. O przypomnienie roli ”we serve”.
Obrzydliwe w formie inwektywy Sobiesiaka, budziły sprzeciw i oburzenie. Na twarzach członków Komisji, najwyżej niesmak.
Danuta Olewnik, była sprawcą, że na twarzach członków Komisji Śledczej pojawiła się mieszanina wstydu, szacunku i chęci zmiany własnego wizerunku w oczach społeczeństwa.
Wielki szacunek dla Danuty Olewnik. A każdy z nas powinien powtórzyć po wielokroć pytanie, jakie Ona zadała „jakie to państwo, jaka to Polska....
Komentarze
Pokaż komentarze (51)