TUSK GRAŁ O 10 MILIARDÓW EURO

Instytuty, banki, ministerstwa finansów i skarbu odetchnęły z ulgą, gdy w ubiegłym tygodniu siedemnastka przywódców powiedziała w Brukseli sakramentalne „tak”.

 

Gdyby negocjacje z ubiegłego tygodnia skończyły się fiaskiem, to restauracja narodowych walut w strefie euro oznaczałaby katastrofę.

 

W krótkim okresie rynek pracy straciłby w Europie miliony stanowisk pracy. Wynagrodzenie przeciętnego Europejczyka musiałoby ulec zredukowaniu o 9.000 euro rocznie.

 

Produkt Narodowy Brutto w strefie euro mógłby spaść o 6, a nawet 19 procent.

 

Rolnik niemiecki, czy francuski zostałby wydany na bezlitosną konkurencję tańszych produktów nie tylko z Hiszpanii i Włoch, ale także na większą konkurencję płodów rolnych i mięsa z Polski.

 

Ceny ropy zaczęłyby rosnąć w sposób niemal niekontrolowany.

 

Tak samo rosłoby zadłużenie.

 

Wyliczyli to wszystko nie tylko Francuzi i Niemcy, ale również Szwajcarzy.

 

Według obliczeń UBS,  opuszczenie strefy euro przez Niemców mogłoby kosztować w przeliczeniu na jednego mieszkańca od 3.500 do 4.500 euro w ciągu roku. Specjaliści Credit Suisse uważają, że likwidacja euro oznaczałaby utratę 5 procent bogactwa narodowego rocznie.

 

Kryzys w Europie miałby się przełożyć na spadek produkcji również w USA.

 

Największe europejskie banki we Francji, Niemczech i Austrii odnotowałyby straty w wysokości 300 miliardów euro.

 

Czy można wierzyć tym wyliczeniom? Czy wprowadzeniu euro jako waluty europejskiej przed kilku laty nie towarzyszyły identyczne obawy ludności, przedsiębiorców, analityków, bankowców?

 

Bankowcy, ekonomiści i finansiści potrafią za pomocą liczb udowodnić wszystko. Później przekonują do swoich racji polityków. A ci, wystawiają fakturę swoim wyborcom.

 

Tusk przed trzema laty zapowiedział wejście Polski do strefy euro najpóźniej na przełomie 2010 – 2011 roku, bo wierzył jakiejś niedouczonej ferajnie, że Polska będzie w stanie spełnić unijne kryteria. Pomylił się od jakieś 10 lat.

 

W ubiegłym tygodniu Tusk położył na stole w Brukseli 10 miliardów euro wyjętych z polskiej kasy, aby ratować europejskich bogaczy.

 

Zagrał grubo.

 

Ile przegra?

* * *

Tusk będzie głosić w sejmie tezę, że uczynił to w imię europejskiej solidarności. A czy gdy strategiczne cele polskiej polityki energetycznej zostały zdruzgotane z powodu niemiecko – rosyjskiej umowy o budowie gazociągu poza terytorium Polski ktoś mówił o obronie naszego kraju w imię europejskiej solidarności?

 

Pan za grubo gra naszymi pieniędzmi, panie Tusk.