Brutale z Niderlandów

Odetchnąłem z ulgą w tej 117 minucie, gdy Iniesta   celnym trafieniem zepchnął brutali z Holandii w otchłań. Przykro mi to pisać, bo Holendrów od niepamiętnych czasów darzę sympatią. Nie tym razem jednak.

 

Ja rozumiem, że „przemęczony”  Howard Webb nie pokazał dwóch czerwonych kartek de Jongowi i van Bomelowi, ale nie rozumiem też, po co się „wysilił” z tą czerwoną kartką w końcówce dogrywki. Nie wiem, może chciał odrobić zaległości ? W sumie żałośnie wyszło.

 

Hiszpania oprócz tytułu, zdobyła też pierwsze miejsce w klasyfikacji fair-play. Należy dodać, że w półfinałowym meczu z Niemcami Hiszpanie po raz pierwszy sfaulowali w 27 minucie !

 

Nie pisało się o tym w mediach zbyt głośno, ale już przed World Cup w samej Holandii krytykowano selekcjonera Berta  Van Marwijka    za wpajanie zawodnikom zbyt ostrej gry. Zarzucano mu, że odchodzi od tradycyjnego „futbolu totalnego”, który do dziś funkcjonuje w mentalności Oranje.

 

Tym większe więc wyrazy uznania dla Espaniolów za to, że nie dali się sprowokować. Zagrali tak, jak na Mistrzów przystało.

To Hiszpanie dziś grają futbol totalny: totalnie niszczący dla rywali i totalnie piękny dla publiczności. Holendrzy zaś sami stworzyli potwora.

 

A, że mecz nie był ładny ?

Chciałoby sie napisać:" Beauty and the beast " o tym meczu.

 

Miejmy pretensje do brutali z Niderlandów.