Są dla mnie co najmniej dwa relikty minionej epoki - komuny, którą dobrze pamiętam: poczta i kolej czyli PKP. Tylko one nie poddają się zmianom, są oporne w przyswajaniu nowoczesności i dobrych doświadczeń innych. Tylko one nie dopuszczają jeszcze prawdziwej konkurencji, pławiąc się w bezpiecznym monopolu na większość swoich usług.
Właśnie przed chwilą wróciłam z poczty, gdzie musiałam odebrać paczkę. O tej godzinie było już mało ludzi, zresztą poczta ta położona jest dziwacznie – pośród nowoczesnych biurowców i aby dostać się do niej trzeba wjechać autem tylko przez jeden w licznych szlabanów, które bronią wjazdu osobom postronnym. Okropnie mnie to wnerwia, bo facet z budki przy szlabanie zawsze mnie poucza z wyniosłą miną o konieczności umieszczenia za szybą zafoliowanej kartki formatu A5, którą mi wręcza, bo inaczej auto może zostać wywiezione… No i broń Boże abym zaparkowała na innym miejscu niż dla klientów poczty…
A wszystko dlatego, że mimo, iż w ostatnich latach powstało moje i inne duże osiedla mieszkaniowe nie przybyła w tej okolicy ani jedna nowa placówka pocztowa. Więc na jednej poczcie odbieram listy polecone, a na innej paczki. A obie bardzo oddalone od miejsca zamieszkania i z fatalnym dojazdem komunikacją miejską.
Ale do rzeczy… Zawsze gdy jestem na tej czy innej poczcie moje poczucie estetyki cierpi niemiłosiernie, gdy widzę jak ona wygląda. To już dawno nie jest szacowny urząd, ale bazarowa budka, pomimo tych wszystkich komputerów i marmurów. Psyknęłam z ukrycia kilka zdjęć komórką, by inni mogli sobie porównać, czy i ich poczta wygląda równie badziewnie, handlując mydłem i powidłem czyli czym popadnie…
Z góry przepraszam za jakość zdjęć, ale musiałam robić je dyskretnie więc są poruszone, ale przecież nie chodzi o jakość ale treść.
Komentarze
Pokaż komentarze (12)