Wielki Brat na odwal się

Jak przystało na kraj, w którym reaktywowano Wielkiego Brata jako telewizyjny show a donosy jako patriotyczny nieomal obowiązek, Holandia (a konkretnie rząd i stosowne służby) przywiązuje sporą wagę do tego, żeby wiedzieć co w trawie piszczy. W końcu policja nie może być wszędzie (bo jeszcze jakiś bandzior uznałby to za inwazję na jego prywatność albo inne profilowanie etniczne), ale od czego są telefony? Jeśli za twoim oknem właśnie podrzynają komuś gardło, możesz zadzwonić na policję i anonimowo ją o tym powiadomić. To znaczy – w teorii.

Co do praktyki, to przekonała się o niej w zeszłą środę pewna mieszkanka Rotterdamu, która zadzwoniła na policję informując o zadźganym w pobliżu człowieku. Tak się nieszczęśliwie dla czujnej obywatelki złożyło, że jej telefon był w tym czasie na podsłuchu (w związku z inną sprawą była uważana za ważnego świadka – holenderskie służby lubią ten sport). Procedury zadziałały i w aktach sprawy znalazły się personalia informatorki: ponieważ Holandia to państwo prawa, wymachujący nożem sprawca wie teraz bardzo dokładnie kto poinformował gliniarzy o jego wyczynach. Według szefa infolinii Guusa Wesselinka, kobieta nie sypia od czasu ujawnienia jej danych najlepiej – a na jej błogosławiony stan taki stres nie robi najlepiej.

Oczywiście stosowne służby wyraziły ubolewanie, obiecując poprawę i bardziej ścisłą kontrolę w przyszłości – ale ponieważ o sprawie napisał Spits, wieść poszła w lud. Na miejscu policji, w przewidywalnej przyszłości nie liczyłbym na przesadnie intensywną współpracę obywateli z organami ścigania. Bezmyślne procedury i niechlujstwo – takie incydenty to nie kryzys, to rezultat.